คิดถึงพี่ไคแทบใจจะขาดดด
คิดถึงพี่ไคแทบใจจะขาดดด
นิดหน่อยเองหรอคะเธอ *-*
เธอเต้นสู้เลยสิคะ U⩊U
Coming soon…
คุณลูกชิ้นปลาฮังมุโจจจ เฮะโนนนน 👋🏻👋🏻
“โอ ข้าแต่องค์ผู้ทรงฤทธิ์“
”องค์แอสตร้าผู้ยิ่งใหญ่ บารมีเกรียงไกรเกริกฟ้า“
นางเอ่ยคำอธิษฐาน พร้อมด้วยโคมกระดาษอันน้อยในมือ
”ขอให้ข้าหายจากโรคร้ายนี้…ขออย่าให้ข้าเป็นดั่งน้ำแข็งเยือกเย็นเมื่อสิ้นชีวา…“
สิ้นคำปรารถนานั้น โคมอันน้อยก็ลอยขึ้นสู่ฟ้า ก่อนที่จะถูกไฟแผดเผาเป็นจุล ร่วงหล่นลงมาสู่พื้นหินยะเยือกของยอดหอคอย
ความปรารถนาของนางคงส่งไปไม่ถึงฟ้าสวรรค์เป็นแน่…
ลำพังโคมกระดาษอันน้อยที่ทำด้วยมือ คงมิอาจพาความปรารถนาของนางขึ้นไปบนนภาได้…
หญิงสาวมองเศษกระดาษที่ถูกเผาไหม้ตกลงมาบนพื้นอย่างละเหี่ยใจ แต่ยามที่นางกำลังจะถอดใจกับคำอธิษฐานนั้น…
“หากเจ้าต้องการให้แอสตร้าทรงรับฟังคำอธิษฐาน เจ้าคงต้องใช้โคมที่มั่นคงกว่านี้…”
เขาก็เอ่ยขึ้นพร้อมโคมอันใหญ่ที่สรรค์สร้างจากมนตรา
(สามารถวาดตกแต่งโคมลอยและแนบภาพในโควทพร้อมคำอธิษฐานได้)
ทำไมผมไม่รู้จักเพลงที่พี่ซอออนเล่นสักกะเพลง...
เมื่อคืนฉันไม่ได้เล่นแค่เพลงเดียว แต่ก่อนที่จะได้ส่งเพลงที่ 2 เธอก็หลับไปแล้ว
[ ❄️ : แวะมาวางจดหมายนะครับ ขอบคุณทุกคนที่มาร่วมสนุกกันตลอดสองวันของอีเวนต์ Halloween นะครับ เป็นอีกช่วงเวลาที่มีความสุขมาก ๆ ของผมเลย หวังว่าทุกคนเองก็จะมีความสุขเช่นกันนะ ]
#ALT_LNDTH
#ALT_LNDTH
Spin-Off 2 : My Heart’s In Your Hands
ในยามบ่ายของวันหนึ่ง ตะวันทอแสงจ้าอยู่บนนภา พร้อมกับสายลมเย็นพัดให้ใบไม้สีแดงร่วงหล่นลงบนพื้น สร้างทิวทัศน์อันงดงามแห่งสารทฤดู
เซนเพิ่งเสร็จสิ้นธุระของเราที่ร้านขนมปัง สองมือของเขาจึงเต็มไปด้วยถุงบรรจุขนมปังทรงยาวที่คุณพ่อวานให้เขามาซื้อเอาไว้สำหรับประกอบพิธีศีลมหาสนิท
#ALT_LNDTH
Spin-Off 1 : Since The Very First Day
‘เซน‘ เป็นนักดนตรีในโบสถ์เล็ก ๆ แห่งหนึ่งในแถบชานเมือง ไม่ได้มีชื่อเสียง แม้มีความสามารถ แต่ก็ไม่ได้โด่งดังพอให้ใครมายกยอปอปั้น
แม้ไม่ได้ร่ำรวยล้นฟ้า แต่ทุกวันนี้ก็ยังกินอิ่มนอนหลับ แม้ไม่มีบ้านหลังโตโอ่อ่า แต่ก็ยังมีที่ให้ซุกหัวนอนอย่างอบอุ่น
แม้ชีวิตมิได้มีพร้อม…แต่ก็ยังมีความสุขดี
[ผู้ดูแล]
💌
#ALT_LNDTH
[ ALBTRÄUME AU ]
— event after talk —
#ALT_LNDTH
#ALT_LNDTH
อ่าว เพลงแฝดนั่นพี่ลี่เสนอหรอ สุดย๊อด
ใส่ร้ายครับ 🤞🏻
-พูดคุยหลังจบอีเว้นท์ สำหรับเมนชั่นสัญญาว่าจะกลับมาทยอยเคลียร์นะครับ-
#ALT_LNDTH
...เห็นเร็วจังคะ
คิดถึงพ่อหมี
(OOC : พูดคุยหลังจบอีเวนท์)
#ALT_LNDTH
[ OOC talk : #ALT_LNDTH ]
“ความรักสำหรับผมคือการที่คนสองคนเต็มใจสละเวลาให้กันและกัน”
ร้องไห้ทำไมล่ะนั่น…? ฝันร้ายเหรอ?
ไม่เป็นไร…ฉันอยู่นี่แล้วนะ เธอนอนต่อเถอะ
เธอเงียบไปสักพักก่อนจะตัดสินใจเงยหน้ามองใบหน้านี้ครั้งสุดท้าย
“การจากลาด้วยน้ำตาคงจะไม่เหมาะเท่าไร .. ถ้าชาติหน้ามีจริง และได้เจอกันอีก มาทำให้คำว่า อยู่ด้วยกันจนกว่าโลกจะมลายสิ้น ให้เป็นจริงกันนะคะ”
เธอกล่าวยิ้มๆออกมาทั้งที่ไม่รู้ตัวเลยว่าหยาดน้ำตาได้ไหลอาบแก้มทั้งสองของเธอไปแล้ว
เธออยากเล่นทั้งที่ไม่มั่นใจด้วยซ้ำว่าจะสามารถสัมผัสกันได้หรือเปล่า แต่พอสัมผัสได้ถึงสัมผัสที่โดนเนื้อหนังก็ทิ้งความตั้งใจทั้งหมดลงและกอดตอบคนตรงหน้าไป
“แบบนี้ไม่ต้องสนแพ้ชนะแล้วก็ได้ค่ะ”
เธอเริ่มฮัมเพลงเบาๆออกมา เพลงที่เขาเคยเล่นให้ฟัง
“อยู่แบบนี้อีกสักนิดดีไหมคะ”
สุดท้ายก็เป็นเขาที่โยนไม้ไอติมเปล่าทิ้งไปในถังขยะใกล้ ๆ แล้วเดินผ่านไปโดยไม่พูดอะไรเช่นกัน
จนถึงจุดจบสุดท้ายของเรื่องราว คำบอกลาของเธอคือความเงียบงันเสมอ
ใจร้ายเหมือนเดิมเสมอเลยนะ
บางทีข้อเสนอไร้สาระนั่นไม่ควรเป็นพลังที่นำพาเขามาเพื่อดูจุดจบที่ไม่ต่างจากฝันร้ายที่ฉายซ้ำ
มันควรเป็นการที่เขาได้ลืมทุกสิ่งและจากไปตั้งแต่แรกต่างหาก
คันปากจังเลย อยากพูดตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ตัวเลือกอย่างตัดขาดเป็นตัวเลือกที่เย็นชากว่าทำลายซะอีก ...
คือ พรุ่งนี้ผมควรได้อยู่ห้อง เพื่อเขียนโน้ตถึงทุกคนสิ 😞 มันเขียนได้ถึงวันไหนนะ 😞
มาเล่นเป่ายิงฉุบกันค่ะ คนชนะจะได้กอดพร้อมลูบหัว ส่วนคนแพ้ต้องกอดคนชนะอีกหนึ่งครั้งค่ะ
เอาล่ะนะคะ เป่า ยิง ฉุบ! 🫱🏻