Bir martı uçar
Kanatlarında hüzün
Ve umut yüklü
Özgürlüğe gizli uçar…
Eskimiş yıpramış bir yaprak,
Kurumuş kalmış çınar,
Gölgesinde bir fincan acı kahve,
Sen ve ben bir de iki şiir,
Bir avuç acı anı kaldı...
Her çiçek bir hatıra
Her hasret bir umut
Her umut bir sevinç
Her sevinç bir gülüş
Her gülüş seni hatırlatır…
Güneş gülüşüne
Sevgi ekerim
Güzeller geçer
Nazlı baharda…
Hayat
Seninle bahar
Sensiz sonbahar
Özlemin kokuyor
Bahar gülüşlü…
Bahar gelir
Güneş doğar
Umut olur
Kalbimde bir gülüş
Yüreğimde saklarım seni
Ülkemin hasreti gibi gizli
Rüzgar taşırdı
Toprağımda yetişen gül kokusunu…
Gökyüzü…
Bulutlar…
Gülüşün izleri…
Yüreğime yoldaş olur
Baharlaşır sevinçlerim
Seni düşünmek…
Amed 2025…
Yüreğimizde özlem
Güneş aşkınla güzelleşir…
Yıllar geçer…
Umutla beklersin…
Hasretin yükü ağırlaşır
Hangi gülüş gizler, hüzne bulaşmış umudu.
Dağlara bahar gelmiş
Hadi gidelim…
Dogmatizm!!!
Dogmatizm, otoritelerce ileri sürülen düşünce ve ilkeleri kanıt aramaksızın, incelemeksizin ve eleştirmeksizin bilgi sayan anlayıştır.
Sonbaharda yapraklar düşse de
İnsanın kalbinde yer eden kalır
Belki yine buluşuruz
Bir sonbahar akşamı…
Kar yağar sarı yaprakların üstüne
Hüzünlü ve hasret dolu
Özlemlerimin üstüne
Kuşlar mutlu ve şen
Bir kar tanesi olsaydım
Gülen yüzüne konsaydım…