benerhanerdem.blogspot.com/2025/07/gazz...
Türkiyeli değil, Türk yazarım.
Türk olmak; sadece etnik değil, kültürel, siyasal ve tarihsel bir birliktir. Akla, adalete ve ortak hafızaya dayanır. Bu yüzden üst kimlik, din değil; aklın rehberliğinde şekillenen Türk kimliği olmalıdır.
Bu yüzden din, ne devletin temeli olabilir ne de bir toplumun üst kimliği.
Üst kimlik, farklı inançları, mezhepleri ve düşünceleri barındıran ortak bir aidiyet duygusu olmalıdır. Bu topraklarda bizi birleştiren, tarihsel derinliği ve kültürel gerçekliğiyle Türk kimliğidir.
++++
Din Üst Kimlik Olamaz
Din, bireyin inancı, vicdanı ve iç dünyasıyla ilgilidir. İdeolojik bir araç haline getirildiğinde özündeki saf ahlâkî çağrı bozulur, masumiyetini yitirir. İnanç, siyasallaştıkça bölücülüğe, toplumsal ayrışmaya ve dogmatik tahakküme dönüşür. +++
Gerçekten ben mi düşünüyorum, yoksa bana düşündürülenleri mi tekrar ediyorum?
İnsanlar, hayatlarının iyi gideceğine dair kötümserdirler. Tanrı'nın onlar hakkında ne planladığını, neye 'ol' dediğini bilseler, hınca hınç olurlar. Tanrı 'ol' dediği anda olmuştur; zaman kavramı bize mahsustur. Biz ise zaman geçtikçe vazgeçeriz.
Gaflet Uykusunda Debelenenler
benerhanerdem.blogspot.com/2025/06/ey-g...
Schopenhauer'in sarkaç metaforuna ben farklı metaforlar ile zenginlik katmışken bunu uygulayamamak hazin bir aptallık olurdu.
Benim iradem dışında gelişen olaylara karşı artık daha metanetli ve sakinim, o yüzden evimde daha mutluyum. Arzularımın bana hükmetmesine izin vermiyorum, sabırla, dikkatle ve mütevazilikle geleceğimi sakince şekillendirmeye çalışıyorum. Çünkü +++
Sabırla büyüttüğümüz sessizlik, en sonunda bizi boğar. Ve, sabrettikçe değil, ses verdikçe değişir kader.
Hastalıklı bir toplumuz. İnsanların bu duruma gelmesi kahredici.
Atatürkçülük kisvesi altında aşağlıkça konuşulamaz ve sapıkça hareket edilemez! Babacılığa veya anneciliğe benzemez bu.
Zihnindeki zinciri kırmayan, dışındaki duvarı aşamaz. Ve itaat, çoğu zaman şiddetten daha sessiz bir yıkımdır.
“Dalkavuklar arasında yaşamaktansa kargalar arasında yaşamak daha iyidir. Çünkü kargalar yalnızca bedenini yer, dalkavuklarsa ruhunu.”
— Antisthenes
İktidarın sofrasında kırıntı toplayan kalem, halkın açlığını yazamaz.
Ve gerçek gazeteci kalemiyle aydınlatır, satılmış olan ise gölge eder.
İlk 350 de bile yok. 351. Koç Üniversitesi.
Dünyada insandan başka kötülük yapan mı var?
Herkes savaşıyor, kimi yorgun, kimi bıkkın, herkes unutmuş yaşamayı, nezaketi, saygıyı, sevinci, gülüşler sahte, filmler daha inandırıcı. Çoğu kendi karanlığına hapsolmuş, kimi aydınlıktan önünü göremiyor. Çoğu kaybederken pek azı kazanıyor. Kimsenin gücü yok, herkes kaybediyor.
Ancak doğanın ardından beliren beton yapılar içimi karamsarlık ve öfkeyle dolduruyor. Sanki bu betonlar bir umutsuzluğun ve kargaşanın işareti gibi.
Doğanın verdiği umut ve huzurun ardından şehir hayatının getirdiği karamsarlık ve öfke arasındaki bu keskin tezat.
Aklımda Matrix filminden Neo ve Trinity'nin robotların arasına dalarak göğe yükseldiği ve bulutların arasından gökyüzünü gördükleri o ikonik sahne canlandı. Doğayı izlerken ben de benzer bir umut, heyecan ayrıca sükunet hissediyorum.
+++++👇
Hakikatten kaçan bir tahtı, yaltaklanan diller taşır, ama gerçeğin suskunluğu, en gür çöküşün davulcusudur.
Schopenhauer'in sarkaç metaforuna basit bir bakış. (tik tak) bundan kurtulmak mümkün mü?
benerhanerdem.blogspot.com/2025/05/scho...
İRADE her gün yeniden kazanılması gereken bir tahttır.
-Justus Lipsius-
Zayıflar özgürlüğü arzular, ama arzularına tutsaktır.
İnsanı güçlü kılan ne bedeni ne de zekâsı, arzularına "hayır" diyebilen yüreğidir.
Çok teşekkür ederim :)
Teşekkür ederim hepsini okudum :) zaten kitabı yazmamdaki amaç Platon ve Farabi'nin bana yeni fikirler ile ilham vermesi. Epeydir hayalini kuruyordum, yakın zamanda cesaret edip yazmaya başladım.
Machiavelli'nin Hükümdar kitabından sonra okuyacağım bu kitabın doyurucu olmasını ve yazacağım kitap için yeni fikirlere ilham vermesini umuyorum.
Bir ülkeye gidiyorsan o ülkenin kültürü ve refahı için gidiyorsundur, gidip o ülkeyi değiştirmeye kalkmak saygısızlıktır ve çoğu zaman da faydasız bir çabadır.