Bieke Purnelle

Want: bedankt, hoor.

Daarnaast moeten we het misschien eens hebben over de coalitiepartners die dit geslikt hebben. Met name dé gezinspartij en dé socialistische partij.

Laagdrempelige literatuurtips te vinden bij ons:

Dat is net het punt. Dat dit debat over het individuele, en op het structurele niveau moet gevoerd worden. Je kan dat niet alleen veranderen.

Stiekem hoop ik "that they woke up the witches".

Reproductive labor - Wikipedia

en.wikipedia.org/wiki/Reprodu...

Vast wel. De girl bosses en queen bees die het glazen plafond doorbreken als enige legitieme strijdpunt beschouwen.

Het is een al lang gekende en vertrouwde term in academische middens die eigenlijk exact vertaalt wat bedoeld wordt en waar een heel goede reden voor is.

je hebt er voor betaald, met je belastinggeld...

exact

HBO

Tegelijk speelt het argument "wie verdient het meest" wel degelijk een rol wanneer er besloten wordt dat een ouder een stapje terugzet.

Er is geen verschil aangetoond. Vrouwen, vooral wanneer ze een kind krijgen, nemen meer zorg- en huishoudtaken op, ook wanneer ze meer verdienen. Uitzonderingen te na.

❤️

Onze economie draait op mensen en zonder deze reproductieve arbeid is er dus ook geen betaalde economie. Als je de waarde van dit onbetaalde werk in geld zou uitdrukken, is dat goed voor 180 miljard euro per jaar, of een derde van het Belgisch bruto binnenlands product.

Een andere term hiervoor is ‘reproductieve arbeid’: arbeid die geen nieuwe (betaalde) producten of diensten voortbrengt, maar ervoor zorgt dat er nieuwe mensen bijkomen en dat bestaande mensen verzorgd worden.

De International Labour Organization definieert ‘werk’ bijvoorbeeld als activiteiten die mensen ondernemen ‘om goederen te produceren of diensten te leveren voor gebruik door anderen of door zichzelf’ – of ze er nu voor betaald worden of niet.

Onbetaald werk heeft dus een enorme impact op hoe betaald werk verdeeld en vergoed wordt. Toch wordt onbetaald werk vaak vergeten wanneer we het over ‘werk’ hebben. Maar er is een evolutie merkbaar in het denken over onbetaalde zorgarbeid.

Recent onderzoek toont aan dat het inkomen van vrouwen 5 jaar na het eerste kind met 20 procent daalt (vergeleken met wat ze zouden verdiend hebben zonder kinderen). Bij mannen stijgt het loon in deze periode met 5 procent, waardoor de kloof groeit. Hoe meer kinderen, hoe groter het verschil wordt.

en was de eerste die uitgebreid onderzoek deed naar hoeveel vrouwen in de afgelopen twee eeuwen hebben gewerkt en verdiend. Dat de loonkloof dieper wordt na de geboorte van een eerste kind, wordt ook wel de 'kindboete' genoemd.

Dat blijkt o.m. uit onderzoek van historica en economieprofessor Claudia Goldin, die in '23 de Nobelprijs in de Economische Wetenschappen won voor haar onderzoek naar vrouwen op de arbeidsmarkt. Zij onderzocht onder meer de loonkloof tussen mannen en vrouwen

Ze verliest meer dan het percentage teruggeschroefde uren, terwijl mannen net beloond worden omdat ze flexibel blijven. Zowel mannen als vrouwen ervaren hier negatieve gevolgen van.

Vrouwen die fulltime blijven werken, missen promoties of nemen werk aan met minder carrièrekansen dat flexibeler of dichter bij huis is omwille van de toegenomen zorgtaken thuis. Als een vrouw op het werk haar uren terugschroeft, wordt ze daar ook harder voor gestraft dan een man.

Zodra er kinderen komen, nemen de verschillen tussen mannen en vrouwen op het gebied van werk sterker toe. Vrouwen met (jonge) kinderen besteden bijna 2 keer zoveel tijd aan huishoudelijk werk als mannen.

Zij besteden per week gemiddeld een uur en een kwartier meer aan kinderzorg dan mannen, en vier uur en veertig minuten meer aan huishoudelijk werk.

In het bijzonder eenoudergezinnen, waarvan meer dan 83% bestaat uit vrouwen, zullen daardoor minder gemakkelijk een opvangplek vinden. Vrouwen die onbetaald werk met een voltijdse baan combineren, ervaren dan weer een dubbele dagtaak.

De voorrangsregels voor de gesubsidieerde kinderopvang, bepalen dat 90% van de opvangplaatsen moet worden voorbehouden aan gezinnen waarvan beide partners samen minstens 4/5 werken of een opleiding volgen.

Om zorgtaken te kunnen verrichten, werken heel wat vrouwen parttime. Wie parttime werkt, verdient niet alleen minder, maar bouwt ook een lager pensioen op. Daarnaast is het voor parttimers moeilijker geworden om kinderopvang te vinden.

Het zijn dan ook vooral vrouwen en alleenstaande ouders die de combinatie van betaald werk en onbetaalde gezinsverantwoordelijkheden als moeilijk ervaren. Die ongelijke verdeling van onbetaald en betaald werk heeft verschillende gevolgen.

In België verricht de gemiddelde vrouw 10 uur meer onbetaalde arbeid per week dan haar partner in een heteroseksuele relatie. Tegelijk groeit het aantal uren betaald werk dat vrouwen verrichten, onder meer omdat in de laatste vijf jaar 30 procent meer vrouwen voltijds aan de slag zijn gegaan.