thisishowienjoy.,writing

เคยไปทำ human design สมัยที่มันยังฟรี ไอ้ศูนย์ความกดดัน/แรงขับเคลื่อนตรงท้องกลวงโบ๋ ไม่มีอะไรเลย55555555 แบบ เข้าใจละทำไมเอ็งไม่เคยรู้สึก “ได้ทำสุดความสามารถ” กับอะไรเลย

a blurry picture of a person sitting on a couch with a stuffed animal . ALT: a blurry picture of a person sitting on a couch with a stuffed animal .

อ่านจิ้งหรีดกับหมาแล้วรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นกระสอบทราย อุ้ก แอ้ก โดนต่อยอยู่อย่าง เจ็บว้อย พี่พอเหอะ พี่ ฟังก่อ- แอ้ก โอ้ก อห ทำไมไม่ไปให้ไกลกว่านี้ แอ้กกก อ๊ากกกกก

ซื้อหนุ่มบ้างานมาอ่านนานแล้ว อ่านไปสามเล่มก็ไม่ได้อ่านต่อ ไม่ค่อยตรงจริต จนเป็นเมะ รีบแจ้นไปดู ก็ยังรู้สึกไม่ตรงจริตอีกอยู่ดี

อยากได้นักแปลสำนวนแบบสมัยก่อนกลับมาอะ ที่เค้าโลคอลไลซ์เก่งๆ คือภาษานมเนยไม่ได้รังเกียจ ชอบด้วยซ้ำ แต่นี่แม่งนมจนจะเป็นชีสแล้ว อีกนิดแข็งเป็นวีลชีสเลย ถ้าเอาปาเต่า เต่าก็กระดองแตกอะ ท้อ🫩

“ต่อให้เจอคนอีกเยอะแยะแค่ไหนก็ไม่มีกู้เฟยคนที่สองแล้ว”

ประโยคนี้โรแมนติกมากจัง

ช่วงปีใหม่กลับบ้านไปไม่ได้เล่นติ้กต่อกเลย แฮปปี้มากกกก สมองปลอดโปร่ง

เมื่อคืนมีคนมาเม้นฟิคโอคุบาเดรัวๆให้ ใจฟูมาก อยากเขียนต่อเลยอ้ะ 😭😭 I am so simple

ฝันดีของฉันเต็มไปด้วยสาวสวยน่ารัก

อีช่องอมรินบ้าสงครามที่สุดละ

If you keep discovering new music, you don’t die.

เราว่าความโกงมันถูกปลูกฝังในชุดความคิดคนไทยเหมือนกัน คนไทยกลายเป็นคนที่รู้สึกว่าต้องโกงหน่อยๆ ตลอดเวลา ไม่งั้นเราก็อาจจะเสียเปรียบหรือถูกโกงซะเอง คือเราเห็นการโกงที่ไม่ถูกทำอะไรเท่าไรในทุกระดับตั้งแต่บนๆ โกงเลือกตั้งก็ไม่ติดคุก โกงเงินก็แป๊บๆ ออกมาได้ มหาเศรษฐีโกงเยอะแยะ

พอจบมหาลัยมา ไม่มีเส้นทางอะไรให้เดินตามอีกก็ใช้ชีวิตลอยๆไปตามน้ำ จับจด หยิบหย่ง เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ

ตอนที่เขียนว่าตัวเองทำอะไรได้บ้าง แม่งโคตรว่างเปล่า ไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน

สิ่งที่เพ้อฝันที่สุดคือการคิดว่าคนอื่นเขาจะมีขอบเขตแบบเดียวกันกับตัวเอง

โคตรเหนื่อยกับไทม์ไลน์ทวิตเลย แต่ addicted ชิบเป๋ง

I know but I caaannnn’t ผมรักสงบบบ

พิมพ์แล้วก็ลบ พิมพ์แล้วก็ลบ คันปากแต่ก็งึมๆ พูดไปสองไพเบี้ย (แต่ยุคนี้นิ่งเสียไม่ได้สักแดงเลยนะ bad press better than no press u know)

ว้าฮู้

ที่นี่มีชีวิตชีวาจัง

#thisishowidrabbling
warning: slightly nsfw

ผมชอบที่ทุกคนคิดว่า ai แทนตำแหน่งงานโน่นนั่นนี่ได้

ยกเว้นตัวเอง

ซื้อความหมายของ 'สุนทรียะแท้จริงของการทำหนัง' จากสเตทเมนต์ที่ร่ายๆ มาว่าศาสตร์หนังมันเบียดเบียนกันเองงั้นงี้โง้น ละอยู่ๆ ก็สรุปว่าถ้าใช้เอไอ หนังจะออกมาไม่เบียดเบียนใครไม่ลง ดูเป็นความตื้นเขินเหมือนชวนกันไปกระโดดเอาหัวโหม่งธารที่แห้งแล้งไปตั้งแต่ก่อนแม่ทุกคนเกิด เพราะเรื่องเล่ามันต้องเบียดเบียนใครสักคนอยู่แล้ว หน้าที่คนเล่าคือเลือกว่าจะเบียดขึ้นหรือเบียดลง แล้วรับผิดชอบจุดยืนตัวเอง

a close up of a white kitten with its mouth open and looking at the camera . ALT: a close up of a white kitten with its mouth open and looking at the camera .

กรี๊ด กรี๊ด กรี๊ดดดดด

โห มัน 🤌 กว่าที่คิดมาก555555 ((ออกมาฉากเดียวในเล่มแยก))

ว่าด้วยเรื่องออริน่ะนะ คือ ผมควรเขียนสักครึ่งเรื่องค่อยพับลิชอ้ะ แต่ไม่พับลิชก็ไม่มีแรงเขียน ทุกอย่างเลยตุปัดตุเป๋เปลี่ยนไปเรื่อยอยู่ตลอดเลย ล่าสุดพี่ติ ตั้งธงไว้ว่า นำด้วยโรแม้ง sol ดราม่านิดหน่อย ตอนนี้กลายเป็น sol โรงแม้ง ดราม่า และอนาคตจะ ดราม่า sol โรแม้ง ละ มุงจะเอายังงาย

ปรัง #OC #ChadCroom_OC

We're not looking for love #ในเมื่อมันไม่จำเป็น - 18 หน้าตาของสี: นิยาย Boy Love Lovely Room 18 หน้าตาของสี - แรกเริ่มเดิมทีมันคือความชื่นชม อาจินต์อยากสนิทกับพี่อิติ แต่พอได้สนิท อาจินต์ก็เริ่มจะไม่แน่ใจแล้วว่าคำว่าชื่นชมมันเพียงพอกับที่รู้สึกไปแล้วหรือเปล่า

#ในเมื่อมันไม่จำเป็น
18 หน้าตาของสี

“แล้วสีแดงมาทำไรตรงนี้เนี่ย” อิติใช้หัวไหล่กระแซะอาจินต์ที่โผล่มาแจมหน้าเวทีฝั่งสีฟ้าเสียเฉยๆ
“มาเป็นกำลังใจให้ประธานสีคับ” อาจินต์ตอบหน้าตาย

#แนะนำนิยายวาย ThaiBL /slow burn/ slice of life/ school life
thisishowienjoy.readawrite.com/c/3fcb56c8a3...

#ก็แค่แมวข่วนป้ะ โอคุบาเด ขำๆ แมวๆหมาๆ แบบมันจะไอ้นั่น
t.co/gSx1WXFf9Q

We're not looking for love #ในเมื่อมันไม่จำเป็น - 17 ไม่เป็นไรเลย ไม่เป็นไรเลย: นิยาย Boy Love Lovely Room 17 ไม่เป็นไรเลย ไม่เป็นไรเลย - แรกเริ่มเดิมทีมันคือความชื่นชม อาจินต์อยากสนิทกับพี่อิติ แต่พอได้สนิท อาจินต์ก็เริ่มจะไม่แน่ใจแล้วว่าคำว่าชื่นชมมันเพียงพอกับที่รู้สึกไปแล้วหรือเปล่า

#ในเมื่อมันไม่จำเป็น
17 ไม่เป็นไรเลย ไม่เป็นไรเลย

“ได้ยินด้วยเหรอ”
“ก็บอกว่าอยากฟัง ก็ต้องฟังสิ” ดวงตากลมโตจ้องมองกลับไป
“นึกว่าหลับไปแล้วซะอีก”
“มาพูดตอนคนหลับ ขี้โกง”

#readawrite #แนะนำนิยายวาย #slowburn #sliceoflife #ThaiBLs
thisishowienjoy.readawrite.com/c/471cfe3adc...

เพราะขาด F ก็เลยชอบงานดราม่า เค้น/ขยี้ความรู้สึกเป็นพิเศษ คือ ไม่ได้ชอบสรรหาอ่านขนาดนั้น แต่ถ้าได้อ่านแล้ว เรื่องที่จะติดตรึงใจก็เป็นงานเล่นกับความรู้สึกคนอ่านแบบนั้นแหละ เรื่องไหนทำชั้นร้องไห้เหมือนเผาเต่าได้ก็นั่นแหละ จำไปได้อีก 10 ปี