อาาา เหนื่อยจัง
ตัดสินใจไม่ได้ ประมวลผลไม่ได้ ลำดับไม่ได้
อาาา เหนื่อยจัง
ตัดสินใจไม่ได้ ประมวลผลไม่ได้ ลำดับไม่ได้
เฮ้ออ... พู่กันนี่ซื้อออนไลน์ไม่น่าได้จริงๆนะ กะไม่ถูกเลย
sgraffito แบบงูๆปลาๆ ไปก่อน
ต้องการดื่มน้ำเปล่าใส่น้ำแข็งเย็นๆ
เหนื่อย เหนื่อยมาก การใช้ชีวิตเพื่อคนอื่นน่ะ เหนื่อยมากเลย
แต่ในขณะเดียวกันก็ต้องอย่าลืมว่ากำลังมีคนอื่นใช้ชีวิตเพื่อเราเหมือนกัน
สลับกันตามใจ สลับกันซัพพอร์ตกัน แล้วสลับกันกลับมาดูแลตัวเอง
ปั้นดิน มือเปื่อยละ พักก่อน
และข้าวหมูแดงหมูกรอบคับ พรีเมี่ยมๆ
พี่นักจิต: how in the world will you survive this whole month?!
ผม: yes.
ข้าวหมูกรอบพริกเกลือกันคับ
#ภพนภามีอาหาร
แสบตา สว่างจัดจนแสบตา
กินไข่เจียวกุ้งกรอบฟูกันคับ… 🦐
#ภพนภามีอาหาร
แดดประเทศไทยตอนนี้น่ากลัวมาก 🫠 ทุกท่านโปรดทาครีมและใส่แว่นตากันแเดด หลีกเลี่ยงหรือใส่เสื้อผ้าหมวกป้องกันแดดจัด น่าเป็นห่วงสุขภาพของคนที่ต้องทำงานกลางแจ้ง
#ภพนภามีอาหาร สั่งขนมจาก Yindii ช่วยเหลืออาหารจากการถูกทิ้งในราคาย่อมเยา พอได้มาจะตื่นเต้น เพราะมันคือกล่องสุ่ม! บางทีก็ได้ช็อกโกแลตที่ชอบ บางทีก็ได้หัดกินของใหม่ๆ ก็พอทนได้ (ดังรูป)
วันนี้ฉันก็โดนจนได้ เปิดกล่องสุ่มมาแล้วเจอ
1. เค้กที่มีเบอร์รี
2. อะไรสักอย่างที่มีมะม่วง
3. อะไรสักอย่างที่มีสับปะรด
กินไม่เป็นอ่า คงต้องหัดกินผลไม้สินะ ช่วยมาแล้วต้องรับผิดชอบ 555
ค่ำๆ น่าจะได้ออกไปหาซื้อช็อคโกแลตเพิ่ม
แซ่บๆ มีหลายยี่ห้อเลยตอนนี้
one bite of kitkat before bed.
เว็บนี้สามารถบันทึกเสียงของเราปักลงไปในแผนที่โลก (โดยแค่ระบุพื้นที่คร่าวๆ ไม่ต้องระบุพิกัดแบบละเอียด) ไม่ต้องล็อกอิน เราจะสามารถปรับเรื่องราวของคนในแต่ละประเทศได้ หรือถ้าไม่ฟัง มันจะแปลงเป็นข้อความภาษาอังกฤษให้อ่านแทน ตอนนี้นั่งฟังคนยูเครนเล่าชีวิตประจำวันของเขา ไปโรงเรียน ได้ยินเสียงระเบิด
voicemap.app
รู้สึกว่าได้ใช้ชีวิตแบบที่มีอิสระจริง ๆ แค่ช่วงอายุ 35-45
ช่วง 20s ด้วยความลูกคนจีน ชีวิตติดกับดักความคาดหวัง
ช่วง 30 ต้น ๆ เริ่มปลดกับดัก แต่ยังจน
พอเกิน 45 มีห่วงเรื่องพ่อแม่ก็แก่เฒ่า
นั่นแหละ ชั้นเป็นกำลังใจให้ทุกคนที่สู้เรื่องคำนำหน้าชื่อ ช่วงนี้สภาพทุเรศทุรัง ไม่พร้อมรับทัวร์เลยไม่ได้แอคทีฟในทวิต แต่สำหรับชาวทรานส์ ชาวนอนไบ หรือเพศไหนก็ตาม ผมอยากบอกว่ามันยังมีบุคลากรการแพ่ดที่เชื่อในเรื่องนี้ ที่ร่วมสู้เพื่อสิ่งเหล่านี้ ไม่ใช่แค่ผม ยังมีอีกมาก ไม่อยากให้หมดหวังเพราะคนในเน็ต สู้ ๆ ต้ะ
(มันมีหมอที่เถียงคอเป็นเอ็นจริง ๆ ว่าเปลี่ยนคำนำหน้าแล้วรักษายาก มันจะหลุดนู่นนี่นั่น คือถ้าพี่จะสะเพร่าขนาดนั้นด้วยเรื่องแบบนี้ พี่ก็คืนใบประกอบไปเถอะ 😭)
สีม่วงกับเขียวมันเข้ากันดี รูปเยอะมากจริง55
ตอนนี้กำลังเริ่มโรยละ —Purple wreath
Mastodon มีคนไทยอยู่กันพอควรค่ะ
ที่ mastodon.in.th
mstdn.in.th
หรือที่ miraiverse.xyz ก็ได้ ติดตามกันได้หมดค่ะ
แบบว่าเป็น fediverse
หลังจากหยุดไปประมาณสองสามเดือน เพื่อนบ้านเริ่มเจาะบ้าน รีโนเวทบ้านอีกแล้ว เสียงมาแต่เช้า รำคาญใจสุด
หรือเอาไว้เขียนอะไรสั้นๆ ที่ไม่มีบริบทเลยก็น่าจะดี
สิ่งที่เราจะเห็นบนฟีด ก็ต้องมาจากคนที่เราติดตาม หรือสิ่งที่เขารีมาอีกที แล้วถ้า pool มันน้อย เราเองก็เลือกติดตามคนได้ไม่เยอะมาก แค่นั้นเลย
แม้จะลองพยายามใช้งานที่นั่น และทำตัวแอคทีฟอยู่หลายเดือน (คิดว่าประมาณเมษาปีก่อนเป็นต้นมา?) แต่ก็เหงาจับใจ
บ่นไปก็ไม่แฟร์นิดๆ เอาเป็นว่ามาสโตดอนสู้ๆ แล้วกันนะคับ
วันไหนที่อยากอยู่เงียบๆ คนเดียว จะกลับไปใช้บริการอีกครั้ง
ก่อนที่จะเขียนออกมา ก็สำรวจ (อ่านฟีด) ดูแล้วว่าจะบ่นลงที่ไหนดี เริ่มจากกลับไปบ้านเก่าที่มาสโตดอนก่อน ไถขึ้นไถลงแล้ว ตอบตัวเองได้ว่าไม่ใช่ที่ของเรา สุดท้ายก็เลยกลับมาตรงนี้
นิยามของคำว่าไม่ใช่ที่ของเราแบบไวไวก็คือ ไม่มี vibes ของสิ่งที่อ่านแล้วเห็นด้วยหรือเข้าใจได้เลย อย่านับถึงแต่จะมีคนจดจำ หรือมองเห็นเราบ้างไหมก่อน
เนี่ย พอไม่ได้เขียนอะไรยาวเกินประโยคมานานๆ (เดือนนึงก็ถือว่านาน) มันจะฝืดๆ เหมือนจำไม่ได้ว่าเมื่อกี้พูดอะไรออกไป แล้วประโยคอะไรต้องตามมา
อากาศแบบนี้วันไหนที่ตื่นแปดโมงกว่า เก้าโมง คือรู้สึกว่าเช้ามาก
ยังไม่อยากตื่นขึ้นมาใช้พลังงานเลย ยังไม่อยากเจอความร้อนข้างนอก
ข้อดีข้อเดียวที่นึกออกก็คือ มองออกไปเห็นแดดจะทำให้อยากซักผ้ามาตากมาก ได้ใช้ผ้าสะอาดๆ แบบแห้งไวแน่นอน
รู้สึกตาปรือๆ