สึคาสะ : แล้วไอ้ยอมรับไม่ยอมรับมันเกี่ยวกับฉันยังไงล่ะ!?
ริโอ : ครูเลิกกับโยดากะ จุน เถอะครับ ไม่งั้นผมจะทำตัวเป็นเด็กวัยต่อต้าน!!
สึคาสะ : แม้แต่คุณริโอก็....!?
ยูได : โว้วๆ บรรยากาศลูกติดที่ไม่ยอมรับแฟนพ่อนี่มันอะไรเนี่ย....
โคเฮ : พอเลยครับ เผลอจินตนาการตามไปแล้วเนี่ย...
สึคาสะ : คุณโยดากะพูดอะไรน่ะครับ!? คุณอิโนริเขาไปเป็นลูกเลี้ยงคุณตอนไหน!?
ฮิคารุ : ยังไงฉันก็ไม่ยอมรับครูหรอกค่ะ!
#โยดะสึคะ
- ครอบครัวมาเจอกัน(?) -
ฮิคารุ : ถึงโค้ชจะตกลงคบกับครูอาเคอุระจิแล้วแต่ฉันยังไม่ยอมรับคุณหรอกนะคะ
สึคาสะ : ...คือว่านะคุณคามิซากิ เรื่องที่ว่าฉันจะคบกับคุณโยดากะหรือเปล่าคงไม่ต้องรอการยอมรับจากคุณนะ...
อิโนริ : ครูคะ ที่อวยพรไปก่อนหน้านี้หนูขอถอนคำพูดได้ไหมคะ จะคบกับคนคนนี้จริงๆ เหรอ!?
จุน : สึคาสะคุง ถ้าจะให้รับเด็กบื้อนี่เป็นลูกเลี้ยงผมคงไม่ไหวนะ
เมื่อคุณกะจะไม่กดแกรนก์มาสเตอร์ แต่ดาบของลุงเสือกออก โอ๊ยน่อ
จุน : ผมคบกับสึคาสะคุงแล้วละ
ชินอิจิโร่ : ! ยินดีด้วยนะ! ผมคิดไว้แล้วว่าครูอาเคอุระจิต้องเหมาะกับจุนคุงแน่ๆ!
ฮิคารุ : โค้ชคะ โค้ชไปโรงพยาบาลตรวจสมองหน่อยดีไหมคะ
จุน :
จุน : เธอคิดว่าผมป่วย?
ฮิคารุ : ไม่อย่างนั้นจะไปคบกับคนที่เคยปรามาสว่าโง่ได้ยังไงละคะ
จุน : *บุหรี่หลุดมือ*
#โยดะสึคะ
- ปฏิกิริยาคนรอบข้างหลังคบกัน -
สึคาสะ : คือว่า ผมคบกับคุณโยดากะแล้วละครับ
อิโนริ :
อิโนริ : เอ่อ ยินดีด้วยนะคะครู?
ริโอ : ครู..กับ...โยดสกะ จุน .... *เป็นลมไปแล้ว*
++++++++
[Medalist-SF] The Figure That should be on Ice (1)
[YodakaxTsukasa]
#โยดะสึคะ
น่าจะ 2-3 ตอนจบค่ะ ทีแรกจะลงทีเดียว แต่ไม่หวายละ ง่วง 😂😂😂 ฝากฟิคแรกของด้อมไว้ในอ้อมอกอ้อมใจ
www.readawrite.com/a/220f06e564...
ลงชื่อ พรบ. รับรองเพศกันค่ะทุกคน ในทวิตเจอแต่คิวอาโค้ด มันลำบ๊ากลำบาก
intersexthailand.org/petition/
มาซะทีทูนหัวของบ่าววว 😭😭😭💦💦💦💦
👺🦊 #โยดะสึคะ
ยังคงไปต่อ #โยดะสึคะ
จะลดน้ำตาลไปทำไม เดี๋ยวนิวเคลียร์ก็ลงหัวแล้ว /โดนหมอตี
เพราะโรงเรียนเป็นสถานที่ที่มีภูตพรายสิงอยู่มากที่สุด
ทั้งเหล่าครูและนักเรีบนที่จบชีวิตตัวเองลง และยังคงวนเวียนอยู่ในช่วงเวลาที่ตัดสินใจกระทำสิ่งนั้น ทั้งความคิดแง่ลบที่กลั่นตัวเป็นภูตผี...และเหล่าปีศาจที่ถือกำเนิดจากสิ่งนั้น
ตอนกลางวันก็เรื่อง ยังมีกลิ่นอายของคนสะกดไว้ แต่ยามค่ำคืน....
วันนั้นเขาอยู่โรงเรียนจนถึงค่ำเพราะต้องทำเรียนเสริม พอเรียนจบก็ต้องเก็บกวาดห้อง แต่ครูมีธุระเลยต้องกลับไปก่อน พวกคนร่วมชั้นที่เกกมะเหรกเกเรก็แอบหนีออกไปโดยไม่รอ ทิ้งเขาให้เก็บกวาดห้องคนเดียว
ที่จริงเขาไม่อยากอยู่คนเดียวเลย
อย่างน้อยสำหรับพ่อแม่ก็ไม่ใช่ สำหรับคนร่วมชั้นเรียนก็ไม่ใช่
อย่างน้อยในสายตาของคนอื่น ก็ไม่ใช่แกะดำในสังคมแล้ว
ความสัมพันธ์ของเขากับยมทูตน้อยคนนั้นดำเนินต่อไปอย่างนี้อยู่พักใหญ่...จนกระทั่งเกิดเรื่องขึ้น
แต่หลังจากนั้นตอนที่เขาถูกผีรังควาน ก็ยังเป็นเด็กคนนี้ตามมาช่วย
"ขอบคุณนะ"
"...บังเอิญน่ะ บังเอิญ"
แล้วก็เผ่นพลิ้วหายไป
แต่ว่าหลังจากนั้น ชีวิตจองเขาก็ดีขึ้น
ในเมื่อรู้แล้วว่าจะแยกแยะคนเป็นและคนตายอย่างไร ในเมื่อเรียนรู้แล้วว่าไม่ควรบอกใคร...และในเมื่อไม่ถูกภูตผีรังควาน เขาก็ไม่ใช่ 'เด็กมีปัญหา' อีกต่อไป
เดิมทีเขาคิดว่านั่นเป็นเหตุบังเอิญ เป็นการพบปะและจากลาเพียงครั้งเดียวในชีวิต ทว่าหลังจากนั้นทุกคคั้งที่ถูกผีตาทรังควาน คนที่ตามมาจับก็เป็นเด็กคนนั้นเสมอ
พอหลายครั้งเข้า ก็ทั้งชินทั้งรู้สึกสนิทอย่างลอกไม่ถูก ก็เลยทักทายไป
"สวัสดี"
อีกฝ่ายยังนิ่ง
"ขอบคุณนะ"
"...ไม่คุย ไม่คุย ท่านพ่อบอกว่าห้ามคุยกับคนเป็น!" เจ้าตัวงึมงำแล้วรีบหายตัวไป
วันหลังฉันจะไม่กินอะไรก็ตามที่มีคาเฟอีนแล้ว... /แอนไซตี้แอคแทค อิเวง
มันมีคนคิดว่าสงครามจบเพราะผู้นำอิหร่านตายด้วยเหรอเนี่ย 55555 มันไม่สงบแค่เพราะเรื่องนี้หรอก ประเทศถัดไปจะเป็นอะไรน้อถ้าพี่ยังตั้งตัวเป็น world order อยู่งี้ หรือจริง ๆ เอาแค่คิดว่าจะได้ “ความสงบ” จากความรุนแรงนี่ก็ผิดละ
จริงมาก ทำไมจะคิดว่าทุกอย่างจะจบถ้าผู้นำอิหร่านตาย ในเมื่อมีประเทศอย่างอิสราเอลไล่ตีทั่วภูมิภาคอยู่แทบทุกวันอยู่แล้ว (แต่อิกนอร์อาจคิดว่าไม่เป็นไรหรอก ประเทศที่เขาตีคงจะมีแต่ทะเลทรายกับผู้ก่อการร้าย🙃)
ฉัน เกลียด มด ลูก
ความเห็นของเวริกต่อราซีล : เงียบเกินไป แต่เวลายอมพูดขึ้นมาก็น่ารักมาก อยากให้แสดงอารมณ์หลากหลายกว่านี้
ความเห็นของเวริกต่อ 'ราซีล' (เรย์) : น่ากลัว เหมือนใกล้ระเบิดตลอดเวลา เวลามองมาเหมือนมองหนอนแมลง....
"ท่านแม่เจ้าขา ข้างามไหมคะ"
"ไม่งาม ข้างามกว่า ฮึ"
"งั้นข้างามเป็นรองแค่ท่านแม่หรือเปล่าเจ้าคะ"
"เจ้าไม่งาม เจ้าน่ารัก เป็นยายหนูที่ช้าไม่ได้คลอดเองชัดๆ แต่น่ารักจนทำคนตายได้"
"งั้นข้าน่ารักที่สุดใช่ไหมคะ"
"ใช่แล้ว! ข้างามที่สุดในปฐพี ส่วนเจ้าน่ารักที่สุดในจักรวาล!"
"(≧▽≦) ข้ารักท่านแม่ที่สุดเลยเจ้าค่ะ!"
เหล่าข้ารับใช้มองแม่ลูกบุญธรรมด้วยสายตาชินแล้ว
"!? ราชินี ราชิ๊นี๊!!!!!"
แล้วราชินีใจร้ายกับสโนไวท์ก็อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข
"กระจกวิเศษเอ๋ย บอกข้าเถิด ใครงามเลิศในปฐพีนี้"
"ก็ต้องเป็นสโนไว์น่ะสิ!"
"ฮะ"
"สโนไวท์"
"นี่แกเป็นกระจกใคร่เด็กเรอะ"
"...ประทานโทษ?"
"ก็บอกว่าเด็กอายุสิบสี่งามเลิศในปฐพี ไม่ให้คิดว่าใคร่เด๋กจะให้คิดว่าอะไร"
"ความงามไม่มีอายุ!"
"แล้วนิยามความงามของแกคืออะไรไม่ทราบ?"
"ผิวพรรณผุดผ่อง อ่อนเยาว์"
"โอเค ชัด เด็กๆ! มาเลาะกระจกเวรนี่ทิ้งเร็ว!"
รางวัลของเด็กดีคือการมีคนจับผิดทุกย่างก้าวว่ารอบนี้ทำตัวตามระเบียบหรือไม่ ในขณะที่ถ้าแหกคอกตั้งแต่ต้น มันจะไม่มีใครมานั่งสงสัยในตัวคุณเลย 😮💨
รู้ตัวอีกทีก็เหมือนจะไม่เหลือคนที่กล้าบ่นเรื่องลึกๆ ให้ฟังแล้ว....
when i said เสียงนก i mean กระแตแต้แว้ดหลังบ้าน ร้องทุกวัน ร้องกลางวัน ร้องกลางคืน หลังเที่ยงคืนร้องทุกชั่วโมง ร้องอย่นงกับเปิดคอน ไอ้เหี้ย อะไรบุกรังเหรอ
เหตุผลที่สัญญาณไฟจราจรควรเป็นระบบอัตโนมัติซึ่งตัดสินใจด้วยข้อมูลปริมาณการจราจร ไม่ใช่ดุลยพินิตเจ้าหน้าที่:
- ก่อนสับตำแหน่งคุมร่าง -
ราซีล : *พร่ำพรรณนาถึงสามี
ราซีล : ถ้าจะพร่ำเพ้อถึงเพียงนี้ก็รีบขยับตัวให้ได้แล้วเผด็จศึกเขาเสียสิ
ราซีล : พยายามแล้ว แต่ก่อนอื่นข้าต้องเพิ่มคุณค่าให้ตัวเองก่อนถึงจะจีบเขาได้!!
------
- หลังสับตำแหน่งคุมร่าง
ราซีล :
ราซีล : *มองน้องเขยแบบโคตรเหม็นหน้า แต่ต้องพึ่งมันพาราซีลกลับมา*
