«Καλημέρα!», «Πού την είδες;», in my Αλέξανδρος Ρήγας era.
«Καλημέρα!», «Πού την είδες;», in my Αλέξανδρος Ρήγας era.
Άντε να έρθει το Σαββατοκύριακο, να έρθει η Δευτέρα μετά.
-1
Τουλάχιστον θα υπάρχουν πάντα οι gospel μπαλάντες της Mariah Carey…
Του έχω στείλει μήνυμα εδώ και δύο ώρες, αλλά ακόμη δεν μου έχει απαντήσει. Όλα καλά…
λολ, αναβλήθηκε...
Το μόνο που με παρηγορεί σχετικά με τη διάλεξη στο μεταπτυχιακό σήμερα μετά τη δουλειά είναι ότι διαρκεί δύο ώρες σε αντίθεση με εκείνη της Πέμπτης που είναι τρίωρη.
Εσύ (κλασικός προοδευτικούλης με την πρώτη ευκαιρία εκνευρισμού): «Άι γαμήσου»
Εγώ (πρόσωπο που δεν θεωρεί το πρωκτικό σεξ ως κάτι εξ ορισμού τιμωρητικό): «Ευχαριστώ για την ευχή»
Πολιτικοί αρχηγοί αντιπάλων ιδεολογικά κρατών φιλιούνται στο στόμα, much progressive!
Μου αρέσει τόσο το σχήμα κύκλου ως λογοτεχνικό κλισέ που ελπίζω να πεθάνω στα γενέθλιά μου.
Κάτι τουρίστες έβγαζαν φωτογραφίες τις «αρχαιοελληνικές κολόνες» του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης…
Τίποτα πιο sad από το δημόσιο ελληνικό πανεπιστήμιο.
Οι Αμερικανοί λένε ότι σαν να έχουν επιστρέψει στη δεκαετία του 2000 γιατί την ίδια βδομάδα που βομβαρδίζουν τη Μέση Ανατολή, η Britney Spears ενεπλάκη σε αυτοκινητικό. Εμείς, πάλι, επειδή ο Λάκης Λαζόπουλος «μοιράζει εμφράγματα» σε πολιτικούς.
Εγώ, πάντως, είμαι με τον άνθρωπο. Και συγκεκριμένα με μένα!
Διαβάζω για διαγωνισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης μέσω Discord...
Σήμερα η μέρα στα δικαστήρια ήταν σαν το γνωστό έργο του Κάφκα. Μόνον χειρότερα!
Ο κύριος συνήγορος να μου πάρει μια πίπα!
«Πόσο έφαγε;»
«Συνολική ποινή έξι μήνες»
Σήμερα στη δουλειά απασχολούμαι αποκλειστικά με αμαρτήματα παλαιών συναδέλφων…
Γαμημερα υπερχρεωμένα. It rhymes even!
Note to self: first be a person who needs people.
Ο γείτονάς μου πρέπει να είναι πολύ προβληματισμένος που την τελευταία ώρα ακούω αποκλειστικά Barbra Streisand και φυσάω τη μύτη μου.
Λογικό βασικά που είμαι forever alone…:
«Διδάσκω από το 2002»
«Τα καλύτερά μου χρόνια»
Οχι, καλά είμαι, απλώς θέλω να απολογηθώ στους πάντες.
Οχ, καλά είμαι, απλώς πρέπει να λιθοβολήσουν.
Μόλις συνειδητοποίησα ότι ένας συμφοιτητής μου μοιάζει με έναν άβγαλτο Joel McHale. Το μεταπτυχιακό μόλις απέκτησε νόημα.
Παλιά πίστευα ότι όταν μεγάλωνα, θα γινόμουν όμορφος σαν συναλλαγματική, αλλά φεύ…
Καθαρά Δευτέρα του 2011 άρχισα να βλέπω για πρώτη φορά Buffy, the Vampire Slayer. Χρόνια μας πολλά, λοιπόν!
Το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας του 2011 είχα μαλώσει με τη μαμά μου επειδή δεν ήθελα να τους ακολουθήσω σε μία εκδρομή με κάτι στενούς συγγενείς που μετέπειτα αποδείχθηκαν αρνητές εμβολίων.