วิฬาร์เอง

ชื่อเรื่อง 买活
(คร่าวๆ) เซี่ยซวงเหยา ข้ามมิติเข้าสู่ร่างของเด็กหญิงผู้ลี้ภัยไปบนภูเขาพร้อมกับครอบครัวคนขายเนื้อวัย 4 ขวบ เพื่อตั้งรกรากและเอาชีวิตรอด เธอจึงต้องแสดงความรู้และความสามารถ ใช้พลังโกงที่ได้มาอย่างช่องเก็บของที่เก็บเรือสำราญที่เธอกำลังโดยสารอยู่ในชาติก่อนมาเป็นประโยชน์ ขึ้นเป็นผู้นำกองทัพกบฏ สร้างสังคมแห่งเทคโนโลยีที่เธอจะได้ดื่มน้ำอัดลมสักอึกก่อนตายก็ยังดี

แต่ละเอียดมากกกกก ละเอียดกว่าทุกเรื่องในแนวโครงสร้างพื้นฐานที่เคยอ่านมา ถ้าไม่ใช่คนชอบแนวนี้จริงอาจอ่านไปไม่รอด เพราะทั้งความละเอียด ทั้งต้องมีความรู้แผนที่จีนสมัยหมิงประมาณนึง ถึงไม่ติดขัด ใดๆ ถึงบอกว่าชายหญิง แต่ก็ยังไม่มีแววพระเอกเลย เอ้อ ลืมระบุว่าเป็น MC หญิง ผลงานชั้นเยี่ยมสำหรับคนชอบแนวนี้จริงๆนะ

นิยายโครงสร้างพื้นฐานที่อ่านอยู่
- เป็น ช/ญ มีเป็น 1000+ ตอน
- ข้อมูลละเอียดมาก ครอบคลุมแทบทุกแง่มุมของโครงสร้างพื้นฐาน
- ข้อเสียใหญ่คืออิงแมพสมัยราชวงศ์หมิงตอนปลาย อิงหนักระดับศัพท์ชื่อดินแดนและการแบ่งเขตก็อิงสมัยนั้น

อ่านนานแล้วไม่ถึงไหนสักที เพราะแค่หาข้อมูลชื่อมณฑลจีนปัจจุบันมาดูยังไม่พอที่จะอ่านเรื่องนี้ ภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์สมัยหมิง ถ้าไม่ค้นข้อมูลอิงก็แทบจะอ่านไม่รู้เรื่องเลย

ไรเดนมีสองคน คนนึงไปคานเรียห์ คนนึงอยู่สู้ที่เมือง คนตายยังเป็นเบือ ไม่เห็นมีใครโทษเทพ เพราะเค้ารู้ดีว่าไรเดนทำเต็มที่ ทำไมคนชอบโทษเหมือนคิดว่าเทพลมไม่เต็มที่ ไม่ตื่นแน่ ผัวเจ๊คนนั้นถึงตาย

เท่าที่รู้ผัวเจ๊ตายตอนสู้ดูริน แล้วข้อมูลก็บอกว่าเทพลมช่วยสู้นะ มันมาจากไหนว่าหลับ

ประเทศอื่นอาร์คอนช่วยสู้ ทหารของเมืองช่วยกัน ก็ตายเหมือนๆกัน เพราะมันวิกฤตหนัก แต่มีแค่เมืองนี้มั้งที่โทษเทพ โทษอาร์คอน ที่ทำทุกคนรอดชีวิตไม่ได้ ถ้าเร็วกว่านี้ เก่งกว่านี้ คนรักคงไม่ตายไรงี้ 555

โทษคนช่วย ไม่โทษคนสร้างวิกฤต เจ๋งอ่ะ

ประเทศของมนุษย์ มังกรคลั่งเพราะปัจจัยภายนอก ปีศาจทั่วโลก อัศวินตัดสินใจสู้เพื่อบ้านเกิดเมืองนอน ในคำพูดของผู้เล่นคือเป็นความผิดเทพนั่น ที่ไม่ใช่แม้แต่สาเหตุที่มังกรมันคลั่ง ไม่ใช่แม้แต่เทพตัดสินใจไม่ช่วย มันช่วยมนุษย์สู้เหมือนกับอาร์คอนคนอื่นเลยนะ แต่ประเทศอื่น ทหารตาย ทุกคนตระหนักถึงการสูญเสียของทุกฝ่าย เข้าใจเทพตัวเอง มีแต่ประเทศบ้านี่ที่ผู้เล่นโทษเทพเหมือนมันไม่ทำอะไรเลย ทั้งที่มันก็สูญเสีย

แบ๊วมากกกก

ขอให้คุณไรท์เจริญๆ

ฉันพูดจริงๆนะ ฉันหลงรักนายเอกเรื่องคลื่นที่ซัดเข้าหาเธอช่วงตอนแรกๆมากกกกกก หลงแบบละลายอ่ะ ถึงตอนหลังจะไม่พอใจที่นักเขียนเขียนพล็อตหนังอินเดียอะไรก็ไม่รู้ก็เถอะ แต่ช่วงตอนแรกๆอ่ะ ฉันหลงน้องจนแทบตาย ตอนนี้ถึงเห็นภาพไอสสเก็ตยังนึกถึงแต่น้องอยู่เลย

แอมโฟ ฉันชอบ 3.1 ไมเดย์ทริปบี้ทำถึง และ 3.4 เฉลยไฟน่อน ทำดีที่สุดแล้ว ส่วนที่ผิดหวังที่สุดก็คงเป็น 3.7 เนี่ยแหละ จะเน้นสงครามร่วมกันสู้ ก็ทำไม่ถึง จะเน้นปมสภาพจิตใจวีรชน ก็ทำน้อยไป จบแล้วไซรีนยังไม่ไปด้วย ตั้งคำถามแต่ว่า ทำไปทำไม ไม่ใช่ไม่รู้นะว่าไซรีนทำทำไม แต่ไม่เข้าใจคนแต่งอ่ะ ทำไปทำไม

กราบบูชา ท่านบาร์บาทอสที่รัก วันนี้ก็ยังคงงดงามและอ่อนโยนเช่นเคย

แผนที่ราชวงศ์หมิงแน่ๆ นางเอกก็บอกอยู่ว่าช่วงยุคน้ำแข็งน้อย

ถ้าให้เดา นี่ว่านักเขียนอิงช่วงราชวงศ์หมิง เดี๋ยวค่อยดูกันว่าถูกหรือเปล่า

เดาอยู่นาน นิยายโครงสร้างพื้นฐานจีน นักเขียนไม่มีปัญญาสร้างแผนที่โลกใหม่อย่างละเอียดได้หรอก มันต้องมีเค้าโครงตำแหน่งเมืองนี้อยู่ในแผนที่จริงๆของจีน ละบอกแม่งอยู่เจียงหนาน ต้องนั่นหาว่าเจียงหนานอยู่ตรงไหน ตนได้รู้ด้วยซ้ำว่าเจียงหนานไม่ใช่มณฑล แต่เป็นพื้นที่บริเวณแม่น้ำ ระหว่าง 4 มณฑล โห ต้องงมหาอีกว่า เจียงหนานกินพื้นที่บริเวณจังหวัดไหนในนั้นบ้าง แล้วจังหวัดนั้นมีอำเภออะไรบ้าง บ้าเอ้ย

ในที่สุดฉันก็เจออู๋ซิง!

ท้ากฎมหาลัยหลอน (สยองขวัญ)

สปาร์คซี่ยาวๆ

ลิสต์นิยายรออ่าน
买活 โครงสร้างพื้นฐาน
如何为始皇崽耕出万里江山 โครงสร้างพื้นฐาน
Lord of the Mysteries
Assistant Manager Kim Hates Idols
กลายเป็นท่านเทพฯ

มีอะไรจะบ่นมากมายกับพล็อตหนีไล่ตามของเรื่องคลื่นที่ซัดเข้าหาเธอ แต่ฉันก็หลงรักนายเอกเรื่องนั้นมากๆๆๆๆ จนแค่เห็นคำว่าไอซ์สเก็ตก็อดนึกถึงเค้าไม่ได้ เห้อออ

กฎของนิกายบำเพ็ญเพียรในนิยายจีนที่นี่ว่าไร้สาระที่สุด คือการห้ามลูกศิษย์มีความรัก แยกคู่รักออกจากกัน อะไรงี้ อ้างว่าเสียสมาธิกับการศึกษา มันตลกอ่ะ ทำเหมือนลูกศิษย์เป็นนักเรียนประถมต้องคอยควบคุมทุกอย่าง ทั้งที่จริงๆแล้ว พอออกไปทำภารกิจก็ฆ่าคนฆ่าสิ่งมีชีวิตกันง่ายๆ สอนถืออาวุธ แต่ห้ามมีปั๊ปปี้เลิฟ เหมือนเอาค่านิยมโรงเรียนมัธยมจีนไปยัดยุคโบราณ ไม่รู้จะขำแห้งยังไงเลยดี

สภาพฉันตอนเล่นรางดาว แคปภาพพี่ไกลอาเป็นบ้าเป็นหลัง ทุกมุมทุกรอยยิ้ม เอาจริง หวีดพี่ไมดี้กับอาจารย์นักซาด้วยนะ แต่ไม่ค่อยได้แคป หวีดอย่างเดียว แต่พอจังหวะพี่ไกลอายิ้มเท่านั้น พระเจ้า พ่ายแพ้ งดงามทุกมุม สมกับเป็นเทพจินตนิยม ความงามของผู้คนมีหลายแบบ แต่น่าเหลือเชื่อที่ทุกคนมองพี่แล้วเห็นตรงกันว่าพี่งดงาม อ่าาาาา

อยากได้ดาเมจสายฟ้า แต่ท่านนายพลดูจะสู้เอนด์เกมไม่ไหว หม่ามี๊ก็ไม่มีทีมให้ จ้าวยลก็ไม่มีฮานาบิ เอนด์เกมแทบไม่สู้ อเวนคือยังไม่จำเป็น ไม่ค่อยใช้โล่ สุดท้าย ฮานาบิ ไม่อวย แต่เมต้ามันมา แต่ก็ไม่อวยอ่ะ ทำไงดี เลือกใคร

หนังสั้นจีนมีแต่ผู้หญิงอวดเบ่งว่าตัวเองเป็นเมียคนนั้นคนนี้ ไร้ค่าในตัวเองสิ้นดี

จะหมดเวลา เลยกลับมาเล่นเควสจบแอมโฟที่ดองไว้ อ่าา ตอนเช่นบ่นนู่นนี่ แต่ตอนจบของไซรีนอึ้งมาก พูดอะไรไม่ออก จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่ามี่บ่านก่อนหน้านี้ ที่ตั้งใจจะมารีวิวหลังเล่นเสร็จมีอะไรบ้าง อึ้ง อ่าาา เอิ่มมม

แล้วพอเมะรู้ใจว่าตัวเองชอบเคะเท่านั้นแหละ ความวายปวง ความตัวป่วนของเคะแม่งดูน่ารักในสายตาเมะสุดๆ วิ่งวนออดอ้อนรอบตัว เมะยังมองว่าน่ารัก ภาพนักวาดก็วาดน้องวนรอบในใจพี่ได้น่ารักมากกก ชอบ พ่ายแพ้ ไม่ได้เติมอิแอพหมาแดงนานมากแล้ว แต่เพราะเรื่องนี้ ยังไงก็จะเติมอ่ะ ขอทั้งคู่เซ็ตคาร์ลงตัวแบบนี้ไปจนจบเลยนะ รับรอง เจอเรื่องดราม่าแบบไหนก็ไม่กลัว จะจ่ายเงินอ่านไปยันจบเลยย

ชอบเรื่อง be my baby มากกกก เคะถูกใจฉันมากกก มากแบบมากกกกกก ไม่ขอวิจารณ์แบบมีสาระ คือเคะไทป์หมาน้อยครั่งรักแบบที่ฉันชอบเลยอ่ะ แล้วถูกใจตรงที่เคะรักก่อน แต่ไม่เจอเมะธงแดงประสาทกลับ หายากเหลือเกิน ปกติเรื่องไหน เคะรักก่อน รักมากนะ เจอธงแดงจนต้องเลิกรักเค้า หันมารักตัวเองกันทุกที แต่เรื่องนี้ไม่ใช่ไง เคะครั่งรักมาก ไทป์หมาน้อยขี้อ้อน เมะก็หลงเคะเกิน น่ารักๆๆๆ

ชอบเคะไทป์หมาน้อยขี้อ้อน รักเมะมาก แต่สามารถตบเรียกสติเมะได้

อ่าน The Regressor’s Personality Training อืม แกไม่ควรจบแค่นี้ ปมอะไรไม่เคลียร์ ตัวเอกพึ่งเปิดใจคบกันชัดๆ มันยังมีอีกเยอะอ่ะที่ต้องคัยกันเพื่อเคลียร์ใจกัน เป็นเรื่องที่ไลน์รักไม่สุด บทกำลังดี โดนขัดจังหวะที่ได้พูดคุยกันตลอด บทมิตรภาพก็ไม่พอ นายเอกน่าจะใส่ใจมิตรภาพมากๆ แต่บทให้แค่นี้ ตัวร้ายก็ตายง่าย เหมือนเขียนส่วนประกอบจี้ไม่ลึกสักอย่าง นายเอกเป็น MC ที่บรรยายไม่น่าเชื่อถือเลย

อ่านมื้อนี้มีรัก ค่อนข้างดี เด็กม.ปลายพ่อแม่ตายมาขออยู่บ้านคนแปลกหน้าแลกกับจะทำอาหารให้ เดาโพไม่ถูก แต่อยู่ฝ่ายคนพี่เป็นรับ ไม่คาดคิดว่าเรื่องจะเล่นมุขน้องแวมไพร์ แค่ชอบที่สุดคือคนพี่ขีดเส้นเด็กผู้ใหญ่ น้องชอบ สารภาพรัก พี่ก็บอกตรงว่าน้องดี น้องน่ารัก แต่ยังเด็กไม่เคยมองโลก ทำสัญญาให้น้องลองมีแฟนลองเรียนรู้สังคมก่อน ถ้าไม่เปลี่ยนใจถึงยอม เอาจริง กลัวดราม่าฝั่งแวมไพร์จะมีตัวร้ายมาก

ไม่นับโดจิน SM นะ บางเรื่องเขียนกินขี้กินเยี่ยว อล่างฉ่าง เขียนแบบเอาฟิน ไม่มีเซฟเวิร์ดด้วย ถ้าเป็นเรื่อง SM จริงๆ แบบเป็นเรื่องยาวมีสาระ นานๆทีจะเหมือนเรื่องนี้ที่ยอมเขียนถึงระดับควบคุมชีวิตประจำวัน เล่นกินฉี ฉีในท้อง อายุห่างกันระดับอันตราย อำนาจควบคุมต่างกันระดับอันตราย เอาจริงเหมือนแต่งเอาสเปคนายเอกที่อยากถูกควบคุมหนักๆนั่นแหละ