🦊Vulpes Neurotica

Вуздзенска-Стоўбцаўскі раён. Ужо паляцела. Недзе ўчора к вечару адчуў, з раніцы ўжо на парлазіне.

Yay! Я такі нарэшце, ўпершыню за год 10, вымыў вялізныя вокны ў гасцінай. Так светла...
*плача*

расцяжэнне і, галоўнае дазваляе будаваць хутка - чарговы раверх набірае трываласць менш чым за тыдзень і можна будаваць наступны, рымскі быў бы больш трывалы... але толькі праз некалькі год.

а ад марской вады паступова рабіўся значна прачнецшым за кошт зарастання шчалін неякім слаістым мінералам, што ўтвараўся з салей і вулканічнага попелу.

Сучасны ж ад дажджоў і марской вады паступова разбураецца. Затое у ім працуе стальная арматура (у рымскім карадуе хутка) і з ёй ен працуе на

У арозненне ад сучаснага, што з прысадкамі ды электразастыааннем набірае моц за 3-5 дзён, ён застываў месяцамі, а максімальную трываласць набірае праз некалькі год.

Але пры гэтым ён не баяўся вышчалачвання за кошт ізбытку вапны і іншай хіміі вулканічнага пеплу у параўнанні з пракаленай глінай,

Хутчэй за ўсё гаворка пра марскія. Рымляне карысталіся вельмі цікавым варыянтам бетону (які быў забыты, а яго аналаг - сучасны портландцэмент зноў быў вынайдзены толькі у 19м стагодзі). Яго рабілі са спецыфічнага вулканічнага попелу, радовішча якога былі побач з Рымам і негашанай ізвесці

Значна цяжэй. Плюс, зараз значна вышэй патрабаванні і да працоўнікаў і да вытворчасці, чым капаць і цягаць. Толькі што на зборы яблак ды клубнікі...

...і сябекошт рабоў пры бясспынных войнах з суседзямі быў даволі нізкі, а рэсурс іх лёхка ўзабнаўляемы.

З дробнай і (адносна) таннай усё складаней, тамака брэндызм ды як раз той кансумерызм руляць з продажам не тэхнікі, а ваў-эфекта ад яе.

з зоркі рэгіёну сапраўдным постапакаліптвчным горадам, а з амерыканскага аўтапрому выжылі тыя, хто паспеў пачаць выпускаць танныя і зусім не вечныя аўтамабілі, выкатваючы пры гэтым новую, палепшаную мадэль кожныя гадоў 5

накшталт убудаваных мінібараў з камплектамі лёдагенератараў, шэйкераў і вінілавых праігравацелей, ды жручых паліва худчэй, чым яно заліваецца, пачалі пакупаць "падзелкі вузкаглазых" - да японскіх машын тады ставіліся як зараз у нас да кітайскіх.

Аўтапром схлопнуўся, дэтройт зрабіўся

Дарэчы, прыблізна так атрымаўся знакаміты амерыканскі "ржавы паяс". Пакуль яны працягвалі выпускаць "сапраўдныя амерыканскія машыны для заможных", адбыўся абвал банкаў з незабяспечанымі крэдытамі, рост кошту нафты і, раптоўна амерыканцы замест "сапраўдных машын" на 50 гадоў з супер-прэміўм із'ёбамі,

сучасны варыянт з усемі сучаснымі опцыямі небяспекі і даступнасцю не тонкаму слою улдадальнікаў заводаў, часопісаў ды параходаў, а ўсяму сярэдняму класу і значнай часткі ніжэйшага (няхай і не новых) нават у бедных странах.

Каб яны так і працавалі "раз набыў і тры пакаленні карыстаюцца", то з іх коштам рынак быў бы насышчаны за 1-2 дзясяцігодзя.

Змяньшэння тэрміну карыстання і кошту дае павышэнне абароту, пастаянны прыток грошаў, якія магчыма ўкладаць у R&D и замест вечных металічных грабоў для ўсёй сям'і атрымаць

А з кандзеямі і яшчэ горш. Нават тады на тыя грошы тыя грабы ў вокнах было такім раскошствам, што не кожная сям'я, што магла набыць аўтамабіль была здольна дазволіць сабе мець кандыцыянер хаця б у адным пакоі.

З халадзільнікамі яшчэ горш. "Тады" яны каштавалі як ЗАРАЗ аўтамабіль, то бок, на сучасныя грошы гэта было б ля 20_000+ баксаў. Пры гэтым гэта былі грабы з адной камерай у якіх было два ражымы "згніло" ці "замёрзла нахуй". І што з таго, што яны па 40 гадоў жылі?

Рухавік прайшоў амаль 340 тысяч нават без рамонту ГБЦ ды замены калпачкоў, але ўжо трэба будзе гэта рабіць пакупніку, які вырашыў яе такі аднаўляць.

А з генератарамі сучаснымі асноўныя праблемы з таннымі кітайскімі праз тое, што там не медзь, а амяднёны алюміней. Родны вітараўскі жыў у мяне 12 гадоў, разваліўся механічна - корпус знешні трэснуў.

Кітайскі "ліцэнзіённы" пражыў у мяне тры гады, далей не ведаю, але мяркую гады 2 яшчэ пражыве.

жывуць без праблем, то бок, за кошт адной пакупкі "той сапраўднай машыны", не улічваючы кошт эксплуатацыі, (які праз 15-20 гадоў робіцца як арэнда машыны), можна 50 гадоў ездзіць на новых і сучасных?

як бы не кожны дзень

Зараз за кошт той машыны з пералікам на інфляцыю ды даходы можна набыць прыблізна 5 сучасных, якія будуць на парадак камфортнее ды бяспечнее. Але так, рамантаваць іх па 30 гадоў падручным жалеззем ды ізалентай ужо не выйдзе. Так і нашто іх ТАК рамантаваць, калі па 10 гадоў яны

ESP, скакаў як казёл на усіх выбаінах, бо залежная пружынная падвеска, пераграваўся, жраў олей, як сучасныя бензін, даваў такі выхлап, што побач дыхаць было немагчыма, а рамонт абрамлення - сістэмы ахалоджання, паліўны тракт, ГРМ рабіліся прыблізна штогодна, са свячамі ды "бабінай" кіроуцы ябліся

пры любой сур'езнай аварыі, іржавеў на вачах і нешта з гэтым рабіць было магчыма толькі таму, што корпус быў з 1.5 мм сталі, рухавік па 4 літры з чыгунным БЦ такі жыў 500+ тысяч без капіталкі (сучасныя дзюралевыя атмасфернікі, калі не эканоміць на ТО жывуць 300+, турбаваныя 200+), не меў AC, ABS,

"Добры стары аўтамабіль" 50х, на "якім яшчэ унукі ездзіць будуць" каштаваў на сучасныя грошы недзе ад 150+ тысяч даляраў, патрабаваў замену масла кожныя 3-4 тысячы кіламетраў і амаль штотыдневае шпрыцэванне падвескі. Пры гэтым жраў 15+ літраў на сотню, ператвараў кіроўцу і пасажыраў у фарш

ТОН-2М, дужка сталёвая, не зломіш, магніты, мембрана стальная, раскруціў, пачысціў і як новыя, на адным толькі катушку пераматаў - і працуе! І гук жывы! А ты паспрабуй на гэтым лайне сучасным што адрамантаваць, і які там гук будзе, нават калі запрацуе?"

Гэта хутчэй розніца паміж танным сучасным ды дарагім сучасным. Вось каб было "зараз навушнікі, колькі не плаці - штампоўка з пластыку, якая доўга не пражыве, да і які там можа быць гук? Вось у мяне засталіся яшчэ дзедаўскія, у якіх ён радыстам у вайну працаваў, сапраўдныя

...старым савецкім, то яшчэ задавальненне, ледзвь руку рулём раз не зламала на каменнях. А рэмантаваўся ён на хаду па некалькі разоў на тыдню, завадзіўся праз пень з калодай ды яго маці, ды радыятар кіпеў пасля кожнай добрай горкі

пра то, ці былі б яны задаволены, кіруючы машынай без гідраўзмацнялініку ды з механічнай несінхранізаванай каробкай (гэта дзе трэба два разы сцапленне жаць, пераключаючысь спачатку на N і толькі потым на патрэбную перадачу) я маўчу. Мне давялося трохі па Карабі-яйле паездзіць на такім "казле" ..

..сярэдняга класу) у 3-20 разоў на аутамабілі ды асноўную бытавую тэхніку накшталт лядоўні, кандыцыянеру ды пральнай машыны.

Пры гэтым тэрмін карыстання знізіўся не зусім так моцна, як любяць распавядаць, а улічваючы кошт валодання ды рэмонтаў старой тэхнікі, змену кошта трэба яшчэ на 2-3 дамножыць

Дарэчы, гэта яшчэ адін аргумент супраціў незадаволенных "экэномікай лайна" ды "запланаваным сустарэннем" ды стогнушчым па "сапраўдным рэчам" 50х, якімі "яшчэ унукі будуць карыстацца".

яшчэ адзін акрамя таго, што гэткім чынам кошт быў зніжаны (з улікам інфляцыі ды цякучага медыяннага даходу ...

У мяне вочы хутка стамляюцца і глаз міма неяк скальзіць, складаней у дрэвах ды лістах патрэбны элемент бачыць.

Асабліва ў крывывенькіх праектах, дзе 100500 класаў у адным модулі