Rob Hoeijmakers

Waarom werknemers hun persoonlijke administratie op het werk doen Er duikt regelmatig een opvallende statistiek op in onderzoek naar werk en productiviteit: werknemers besteden gemiddeld **ongeveer 90 minuten per dag** aan hun eigen administratie. Belastingzaken. Afspraken regelen. Verzekeringen aanpassen. Formulieren invullen. Accounts herstellen. Vaak gebeurt dat gewoon tussendoor, tijdens werktijd. Voor werkgevers lijkt dat in eerste instantie een productiviteitsprobleem. Maar het kan ook een aanwijzing zijn dat er iets anders speelt: dat onze digitale systemen verrassend veel frictie bevatten. ## Waarom persoonlijke administratie zo veel tijd kost Veel administratieve taken zijn inhoudelijk helemaal niet zo ingewikkeld. Het gaat meestal om relatief eenvoudige handelingen: een formulier invullen, een wijziging doorgeven, een afspraak maken. Toch voelen deze processen vaak complex en tijdrovend. Dat komt omdat digitale administratie zelden uit één handeling bestaat. Het is meestal een reeks stappen: * de juiste website vinden * door verschillende schermen navigeren * documenten verzamelen * informatie invoeren * foutmeldingen oplossen En bijna altijd speelt er nog iets anders mee: **digitale identiteit**. ## Eén account, één persoon Vrijwel alle digitale diensten zijn gebouwd rond hetzelfde uitgangspunt: **één account – één persoon – één operator.** Daarom bestaan er wachtwoorden, sms-codes, two-factor authentication, biometrische verificatie en apparaatcontroles. Vanuit veiligheid is dat begrijpelijk. Systemen moeten zeker weten dat degene die iets doet ook daadwerkelijk de eigenaar van het account is. Maar dat ontwerp heeft ook een keerzijde. In het dagelijks leven handelen mensen voortdurend namens elkaar. Partners helpen elkaar met administratie. Kinderen regelen zaken voor hun ouders. Vrienden of collega’s helpen met formulieren. Online werkt dat vaak minder soepel. ## Delegatie wordt administratie Waar iemand in het dagelijks leven simpelweg kan zeggen: “Kun jij dit even regelen?”, ontstaat online al snel een reeks extra stappen. Mandaten. Autorisaties. Nieuwe accounts. Verificatiecodes. Delegatie verandert zo gemakkelijk in een extra administratief proces. Dat helpt misschien verklaren waarom veel mensen hun persoonlijke administratie juist op het werk doen. Daar zitten ze toch al achter een computer, hebben ze documenten bij de hand en kunnen ze stap voor stap door het proces gaan. Het zegt dus niet alleen iets over gedrag, maar ook over hoe digitale systemen zijn ontworpen. ## Een ontwerpprobleem van het internet Wat hier zichtbaar wordt, is een kleine maar fundamentele spanning. Het internet is sterk ontworpen rond **individuele identiteit**. Het dagelijks leven functioneert juist vaak via **samenwerking en delegatie**. Die twee logica’s botsen regelmatig. En zolang digitale systemen zo sterk gekoppeld blijven aan individuele accounts en persoonlijke verificatie, blijft administratie moeilijk te vereenvoudigen of uit te besteden. Niet alleen voor mensen. Maar ook voor technologie. ## Een interessante vraag voor de toekomst Dit maakt persoonlijke administratie op werktijd misschien minder verrassend dan het lijkt. Het is niet alleen een kwestie van discipline of tijdsmanagement. Het kan ook een signaal zijn dat onze digitale infrastructuur nog niet goed aansluit op hoe mensen hun leven organiseren. Waar frictie zit, ontstaan vaak nieuwe ideeën en oplossingen. Maar voordat die oplossingen er zijn, is het misschien eerst de moeite waard om het onderliggende probleem goed te begrijpen: hoe digitale identiteit en delegatie zich tot elkaar verhouden. Daar zou weleens een belangrijk ontwerpthema voor de komende jaren kunnen liggen.

Werknemers besteden opvallend veel tijd aan hun eigen administratie tijdens werktijd. Dat zegt misschien minder over gedrag dan over hoe digitale systemen zijn ontworpen.

The Delegation Problem of the Internet But a surprising amount of modern work is not limited by knowledge, tools, or intelligence. It is limited by identity. The small rituals of logging in, confirming codes, verifying accounts, and proving, **again and again** , that you are you. ## Quick takeaways * Many digital systems assume that **only the account holder can act**. * Real life, however, runs on **delegation** : partners, colleagues, assistants, children, caregivers. * Two-factor authentication and identity checks make delegation difficult or impossible. * The result is a hidden productivity drain: **identity management work**. * The same constraint also limits what AI agents can actually do. ## The delegation gap In ordinary life, people constantly act on behalf of others. A partner renews insurance. A child handles paperwork for parents. An assistant arranges travel or contracts. A colleague submits documents. This is not exceptional behaviour. It is how daily life functions. Yet most digital systems assume something else entirely: one account, one person, one operator. Security systems reinforce this assumption. Passwords, two-factor authentication, biometrics, device verification. Each action requires the account holder to appear and confirm themselves. This works well for security. But it quietly breaks something else: **delegation**. ## Identity work Because of this design, a surprising part of modern life is spent performing small identity rituals. Logging in. Entering codes. Approving notifications. Verifying devices. These steps are individually trivial. Collectively they form a kind of invisible labour. You might call it **identity work**. It is the administrative layer that sits between intention and action. ## The AI paradox This constraint also explains something curious about AI. AI systems are increasingly capable of planning, analysing, and organising tasks. In principle they could handle many everyday administrative jobs. But they usually cannot. Not because they lack intelligence. Because they lack **authorised identity**. The real systems where action happens, _banks, government portals, insurers, utilities_ , are locked behind personal authentication. So the human remains the final operator, approving and executing steps that machines could otherwise handle. ## When delegation becomes administration Some systems attempt to support delegation through formal mandates or authorisations. But these often turn delegation itself into another administrative task: registering permissions, managing expiry dates, renewing access codes. The effort required to delegate can become almost as large as the task being delegated. ## A missing piece of digital infrastructure What seems largely absent from today’s digital world is a simple capability: **safe, temporary, and limited delegation of digital authority.** The ability to say: * this person may manage this account for a period * these actions are allowed, others are not * access can be revoked at any time Corporate IT systems have such mechanisms. Everyday digital services rarely do. ## Closing reflection For decades we have focused on making information easier to access and process. But productivity may increasingly depend on something more mundane: How easily we can **act on behalf of one another** in digital systems. Real life is cooperative. The internet, in many places, still assumes **we operate alone**. While everyone debates hybrid working, many firms are missing the real productivity killer. It’s not where people work. It’s the mental load they bring with them. Is your team working or are they… | Elvis Eckardt RecruitmentWhile everyone debates hybrid working, many firms are missing the real productivity killer. It’s not where people work. It’s the mental load they bring with them. Is your team working or are they quietly “life-adminning” on your payroll? New workplace data suggests the average UK professional now spends up to 90 minutes of the workday dealing with personal admin. Energy suppliers. GP appointments. Insurance renewals. School logistics. The modern workday is increasingly interrupted by the second shift of life management. And in 2026, some forward-thinking UK SMEs are testing a radical fix: Employer-sponsored Life-Admin Support. Instead of another wellbeing webinar or free fruit basket, companies are partnering with concierge services that handle everyday personal admin for employees. Why? Because burnout is increasingly driven by technostress and constant cognitive overload, not just workload. The results from early adopters are interesting: Measurable increases in deep work time, fewer mid-day distractions, lower burnout among mid-career managers In other words, a focus strategy. The most valuable employee benefit might not be a pay rise that gets swallowed by fiscal drag. It might simply be time and mental space. If companies don’t help employees manage their lives they’ll keep doing it during the workday anyway. Curious where people stand on this: Business owners: Would you trade the annual summer party budget for a service that handles your team’s life admin for a year? Employees: What would you value more, a 2% pay rise or a life concierge that gives you your evenings back?LinkedInElvis Eckardt Recruitment

Modern life runs on delegation. Yet most digital systems assume one account, one person, one operator. Passwords and identity checks quietly block automation.

Apple’s Pages, Numbers and Keynote: Strong Tools, Weak Culture ## Quick takeaways * Apple’s productivity apps are technically strong but socially marginal * The iWork identity has faded into a broader creative subscription layer * Core features remain free, premium features signal a freemium shift * Microsoft and Google built institutional gravity; Apple did not * Productivity tools become dominant through shared culture, not design alone ## A quiet repositioning Pages, Numbers and Keynote have always lived quietly inside the Apple ecosystem. Free, preinstalled, stable, and tightly integrated across devices. Recently, Apple refreshed them visually and repositioned them inside its broader creative subscription layer. The old “**iWork** ” framing has largely disappeared. In its place sits a more expansive, creative umbrella. At the same time, subtle freemium dynamics have emerged. Core functionality remains free, but premium templates, content and AI-assisted features sit behind subscription tiers. This is not a radical shift. It is a tonal one. And tone matters. Apple Creator Studio ## Strong tools, thin culture Technically, these apps are not weak. Pages handles most document work with calm elegance. Keynote remains one of the most fluid presentation tools available. Numbers is unconventional but capable. If you are already fully inside the Apple ecosystem, they feel coherent. Sovereign even. But professionally, they remain marginal. No one says, “We are a Pages-based organisation.” The difference is not capability. It is cultural gravity. ## Lock-in without institutional weight Microsoft 365 became dominant because organisations standardised on it. Google Workspace reshaped collaboration norms in the browser. They built certification tracks, compliance layers, administrative tooling, shared templates, training ecosystems. Excel became a language. Docs became a habit. Apple did not build that institutional layer around its productivity suite. The lock-in exists at the hardware and ecosystem level. It does not extend into organisational culture. ## The freemium signal The move toward a broader creative subscription model reinforces this positioning. Freemium works well when tools are personal, creative and modular. It works less well when the goal is institutional standardisation. By placing Pages, Numbers and Keynote inside a creative services story, Apple implicitly signals that these are complements to a creative ecosystem, not competitors in enterprise infrastructure. That may be strategic clarity rather than weakness. 💡 What is ****Apple Creator Studio****? Apple Creator Studio is Apple’s broader creative subscription layer that bundles professional tools such as Final Cut Pro, Logic Pro and Pixelmator Pro, while Pages, Numbers and Keynote remain free at their core; certain premium templates, content libraries and AI-assisted features are available within the paid tier, and the older “iWork” branding has largely faded from public positioning, reframing these productivity apps not as a standalone office suite but as part of a wider creative ecosystem. ## The missing identity Apple excels at product identity. The Mac has identity. The iPhone has identity. Final Cut has identity among creators. Pages and Numbers do not. The iWork label once gave them at least a collective name. With that fading, they risk becoming functional utilities rather than cultural artefacts. There is no manifesto for them. No visible professional tribe. No shared productivity philosophy attached to them. Without identity, even strong tools remain peripheral. ## A personal tension There is a quiet temptation to consolidate everything inside the Apple ecosystem. It feels aesthetically coherent and technically integrated. But collaboration reintroduces gravity. Where do your clients work? Where do your peers exchange templates? Where is collective knowledge compounding? That is where culture forms. And productivity without culture rarely becomes dominant. Apple Creator StudioWith an Apple Creator Studio subscription, get intelligent tools in Final Cut Pro, Logic Pro, and Pixelmator Pro, plus premium productivity content.Apple

Apple’s Pages, Numbers and Keynote are polished and free, yet rarely dominant. The issue may not be features, but culture.

Eén Europese onderneming (EU-INC) <p><br /><strong>Waarom dit idee nu relevant wordt voor groeiende bedrijven in de EU</strong></p><h2 id="kernboodschap">Kernboodschap</h2><p>De Europese Unie werkt aan het idee van een nieuwe, optionele bedrijfsvorm die vanaf de start grensoverschrijdend inzetbaar is. Niet om nationale BV’s, GmbH’s of SARL’s te vervangen, maar om een alternatief te bieden voor bedrijven die <strong>EU-breed willen opschalen zonder telkens opnieuw het juridische wiel uit te vinden</strong>.</p><p>Voor ondernemers gaat dit niet over oprichten alleen, maar over wat daarna komt: groeien, mensen aannemen in meerdere landen, aandelenstructuren opzetten en kapitaal aantrekken binnen Europa.</p><h2 id="wat-is-eu-inc-precies">Wat is EU-INC precies?</h2><p>EU-INC is de informele naam voor een voorgestelde <strong>pan-Europese rechtsvorm</strong>, ook wel het “28ste regime” genoemd. Het idee is dat bedrijven kunnen kiezen voor één Europese juridische structuur die in alle lidstaten wordt erkend.</p><p>Belangrijke uitgangspunten:</p><ul><li>EU-INC is <strong>optioneel</strong>. Nationale rechtsvormen blijven bestaan.</li><li>Belastingen en arbeidsrecht blijven <strong>nationaal geregeld</strong>.</li><li>De focus ligt op <strong>vennootschapsrecht, governance en kapitaalstructuren</strong>.</li></ul><p>Je kunt het zien als een extra juridische laag die bedoeld is om grensoverschrijdend ondernemerschap eenvoudiger en consistenter te maken, zonder de nationale autonomie volledig los te laten.</p><figure class="kg-card kg-bookmark-card"><a class="kg-bookmark-container" href="https://www.eu-inc.org/"><div class="kg-bookmark-content"><div class="kg-bookmark-title">EU–INC — One Europe. One Standard. — Pan-European legal entity.</div><div class="kg-bookmark-description">EU–INC is a proposal for a pan-European standardized legal entity to unlock pan-European startup scaling.</div><div class="kg-bookmark-metadata"><img class="kg-bookmark-icon" src="https://www.chatvoorbedrijven.nl/content/images/icon/hTcgaWRewUNZeB6wVrfBSXk9Mn0.svg" alt="" /></div></div><div class="kg-bookmark-thumbnail"><img src="https://www.chatvoorbedrijven.nl/content/images/thumbnail/DywwAp236AdnECpow4p9VcGluY.png" alt="" /></div></a></figure><h2 id="waarom-dit-voorstel-nu-weer-op-tafel-ligt">Waarom dit voorstel nu weer op tafel ligt</h2><p>In veel EU-landen is het oprichten van een bedrijf inmiddels snel en digitaal geregeld. Dat is niet het knelpunt.</p><p>De complexiteit ontstaat zodra een bedrijf:</p><ul><li>actief wordt in meerdere landen</li><li>personeel aanneemt buiten het land van oprichting</li><li>aandelen, opties of converteerbare leningen wil uitgeven</li><li>investeerders aantrekt uit andere EU-lidstaten</li></ul><p>Elke extra jurisdictie betekent een nieuw juridisch systeem, met eigen regels voor bestuur, aandeelhouders, rapportage en compliance. Dat maakt groei duurder, trager en risicovoller. Voor investeerders is dit vaak een reden om voorkeur te geven aan bedrijven die buiten Europa zijn gestructureerd.</p><p>EU-INC probeert precies dát probleem te adresseren.</p><h2 id="wat-is-de-status-nu">Wat is de status nu?</h2><p>Er is <strong>nog geen wet</strong> en er is <strong>nog geen definitieve juridische structuur</strong>. Wat er wel is:</p><ul><li>Een duidelijke politieke oproep aan de Europese Commissie om met een concreet voorstel te komen.</li><li>Toenemende steun vanuit startup-ecosystemen, investeerders en beleidsmakers.</li></ul><p>Als de Commissie met een voorstel komt, volgt daarna een langdurig traject van onderhandelingen met lidstaten. Het gaat dus om jaren, niet om maanden.</p><p>Voor ondernemers verandert er vandaag niets. Maar de <strong>richting is duidelijker dan in eerdere pogingen</strong>.</p><h2 id="waarom-eerdere-pogingen-strandden">Waarom eerdere pogingen strandden</h2><p>Het idee van één Europese bedrijfsvorm is niet nieuw. Eerdere voorstellen, zoals de European Private Company, zijn nooit breed ingevoerd.</p><p>Terugkerende bezwaren zijn onder andere:</p><ul><li>nationale controle over vennootschapsrecht</li><li>angst voor juridische ‘shoppen’ tussen systemen</li><li>zorgen over arbeidsrechten en sociale bescherming</li><li>de vraag of bestaande nationale structuren niet voldoende zijn</li></ul><p>Ook de naam “EU-INC” roept weerstand op. Voor sommigen klinkt die te Amerikaans of te sterk gericht op aandeelhouderswaarde.</p><h2 id="wat-zou-eu-inc-concreet-kunnen-betekenen-voor-bedrijven">Wat zou EU-INC concreet kunnen betekenen voor bedrijven?</h2><p>Als het voorstel er daadwerkelijk komt, zou EU-INC in theorie bieden:</p><ul><li>één juridische entiteit geldig in de hele EU</li><li>één set governance-regels</li><li>eenvoudiger uitgifte van aandelen en opties</li><li>een centraal Europees register in plaats van nationale versnippering</li></ul><p>Daarmee kan het voor groeiende bedrijven makkelijker worden om EU-breed te opereren zonder telkens juridische herstructureringen.</p><p>Tegelijk blijft het belangrijk om realistisch te blijven:</p><p>belasting, sociale zekerheid en arbeidsrecht blijven nationaal. EU-INC haalt frictie weg, maar elimineert die niet volledig.</p><h2 id="wat-heb-je-hier-als-ondernemer-n%C3%BA-aan">Wat heb je hier als ondernemer nú aan?</h2><p>EU-INC is geen instrument dat je morgen kunt gebruiken. Het is wel relevant om:</p><ul><li>te begrijpen <strong>waar Europa economisch naartoe wil</strong></li><li>te volgen als je ambities of investeerders EU-breed zijn</li><li>mee te nemen in strategische discussies over vestigingsstructuren</li></ul><p>Het voorstel raakt aan een grotere vraag: wil Europa een interne markt zijn waar kapitaal en ondernemerschap écht kunnen schalen, of blijft groei vooral nationaal georganiseerd?</p><h2 id="afsluitend">Afsluitend</h2><p>EU-INC is geen revolutie op korte termijn. Het is een signaal dat Europa zoekt naar manieren om ondernemerschap, innovatie en kapitaalvorming minder versnipperd te maken.</p><p>Voor ondernemers en adviseurs is het vooral iets om <strong>te volgen, te begrijpen en te plaatsen</strong>. Niet omdat het morgen alles verandert, maar omdat het veel zegt over hoe de Europese markt zich de komende tien jaar zou kunnen ontwikkelen.</p><figure class="kg-card kg-bookmark-card"><a class="kg-bookmark-container" href="https://ec.europa.eu/commission/presscorner/detail/en/speech_26_150"><div class="kg-bookmark-content"><div class="kg-bookmark-title">Special Address by President von der Leyen at the World Economic Forum</div><div class="kg-bookmark-description">It is now 55 years since the first meeting here in Davos. The idea of the founder, Klaus Schwab, was to create a platform to discuss the issues and the ideas of the day. Of course, the world has transformed completely since 1971. But the original idea of Davos has remained, as we have just heard in the speeches. So I was delighted that you have gone back to your roots with this year\’s theme – A Spirit of Dialogue.</div><div class="kg-bookmark-metadata"><img class="kg-bookmark-icon" src="https://static.ghost.org/v5.0.0/images/link-icon.svg" alt="" /><span class="kg-bookmark-author">European Commission - European Commission</span></div></div><div class="kg-bookmark-thumbnail"><img src="https://www.chatvoorbedrijven.nl/content/images/thumbnail/sm_ec_logo_big.jpg" alt="" /></div></a></figure>

De EU werkt aan EU-INC: een optionele Europese bedrijfsvorm om grensoverschrijdend groeien eenvoudiger te maken. Nog geen wet, wel een duidelijke richting.

From text to diagrams: working with Mermaid <p>There is something interesting about turning text into diagrams.</p><p>Not illustrations, but diagrams that express structure: flows, dependencies, sequences. This becomes especially noticeable when the text itself is not prose, but something closer to a script. Ordered sentences that describe relations rather than tell a story.</p><p>That is roughly the space where Mermaid sits.</p><h2 id="text-as-structure-not-as-explanation">Text as structure, not as explanation</h2><p>Mermaid is usually introduced as a way to generate diagrams from text. That description is accurate, but incomplete.</p><p>What matters more is that the text is the primary artefact. You are not drawing shapes. You are describing relationships. The diagram is a rendering of that description, not the other way around.</p><p>Because of that, the process is reversible. You can always go back to the text, adjust it, and regenerate the diagram. Nothing is lost in translation.</p><p>This is different from most visual diagramming tools, where structure slowly dissolves into manual layout decisions. Once you start dragging boxes around, the model lives in your head rather than in the artefact. Mermaid keeps the structure explicit.</p><div class="kg-card kg-callout-card kg-callout-card-blue"><div class="kg-callout-emoji">💡</div><div class="kg-callout-text"><b><strong style="white-space:pre-wrap">What is Mermaid?</strong></b><br />Mermaid is an open-source, text-based diagramming language created around 2014 by <b><strong style="white-space:pre-wrap">Knut Sveidqvist</strong></b>. It allows you to describe diagrams such as flows, sequences, and state machines using plain text, which can then be rendered into visual diagrams. Mermaid is not a formal standard governed by a standards body, but it has become a widely adopted de facto standard in documentation and developer tooling, much like Markdown. Its focus is on expressing structure rather than visual design, which makes diagrams easy to edit, version, and regenerate. This text-first approach is also why Mermaid works particularly well with modern language models, which can read, generate, and modify Mermaid syntax directly.</div></div><h2 id="low-resolution-by-design">Low resolution, by design</h2><p>I tend to think of Mermaid in the same category as <a href="https://hoeijmakers.net/markdown-google-docs/" rel="noreferrer">Markdown</a>.</p><p>Both are intentionally low-resolution formats. They do not try to look good. They try to stay readable, portable, and precise. You can open them in any editor, version them, diff them, or move them between systems without friction.</p><p>That constraint is not a drawback. It is what makes them durable.</p><p>The result is usually good enough visually, but strong in terms of meaning. For thinking, that trade-off is often exactly right.</p><h2 id="what-changes-with-language-models">What changes with language models</h2><p>What makes Mermaid more relevant now than it used to be is that large language models understand it natively.</p><p>They can generate Mermaid diagrams from descriptions, modify existing ones, or explain what a diagram represents. That lowers the threshold for working with structured diagrams, especially when you are still figuring things out.</p><p>You can start with a rough explanation, ask for a diagram, adjust the structure in natural language, and iterate. The diagram becomes part of the thinking process rather than a final documentation step.</p><figure class="kg-card kg-image-card kg-card-hascaption"><img src="https://hoeijmakers.net/content/images/2026/01/Mermaid-Chart-in-ChatGPT.jpg" class="kg-image" alt="" loading="lazy" width="1920" height="1080" srcset="https://hoeijmakers.net/content/images/size/w600/2026/01/Mermaid-Chart-in-ChatGPT.jpg 600w, https://hoeijmakers.net/content/images/size/w1000/2026/01/Mermaid-Chart-in-ChatGPT.jpg 1000w, https://hoeijmakers.net/content/images/size/w1600/2026/01/Mermaid-Chart-in-ChatGPT.jpg 1600w, https://hoeijmakers.net/content/images/2026/01/Mermaid-Chart-in-ChatGPT.jpg 1920w" /><figcaption><span style="white-space:pre-wrap">Mermaid Chart GPT in </span><a href="https://hoeijmakers.net/tag/chatgpt/" rel="noreferrer"><span style="white-space:pre-wrap">ChatGPT</span></a></figcaption></figure><h2 id="a-tighter-feedback-loop">A tighter feedback loop</h2><p>If you connect Mermaid generation into your workflow, for example via an MCP setup or similar tooling, that loop tightens further.</p><p>You explain something.<br />You get a diagram.<br />You adjust the structure.<br />You regenerate.</p><p>No redrawing. No exporting. No loss of intent.</p><p>This is particularly useful for architecture sketches, process descriptions, or system overviews that are still in flux.</p><figure class="kg-card kg-image-card kg-card-hascaption"><img src="https://hoeijmakers.net/content/images/2026/01/Mermaid-Chart-in-Claude.jpg" class="kg-image" alt="" loading="lazy" width="1920" height="1080" srcset="https://hoeijmakers.net/content/images/size/w600/2026/01/Mermaid-Chart-in-Claude.jpg 600w, https://hoeijmakers.net/content/images/size/w1000/2026/01/Mermaid-Chart-in-Claude.jpg 1000w, https://hoeijmakers.net/content/images/size/w1600/2026/01/Mermaid-Chart-in-Claude.jpg 1600w, https://hoeijmakers.net/content/images/2026/01/Mermaid-Chart-in-Claude.jpg 1920w" /><figcaption><span style="white-space:pre-wrap">Mermaid integration into Claude</span></figcaption></figure><h2 id="why-it-works-for-me">Why it works for me</h2><p>Mermaid is not a general-purpose diagramming tool, and it does not try to be one. It assumes that structure matters more than appearance, and that text is a reasonable place to express that structure.</p><p>If you are already comfortable working in Markdown, Mermaid tends to feel familiar rather than foreign.</p><p>And if you combine it with a language model, it becomes a practical way to move back and forth between explanation, structure, and visualisation with very little overhead.</p><p>Not a revolution. Just a tool that fits well with text-first ways of thinking.</p><hr /><p>I personally have a paid plan for this service:</p><figure class="kg-card kg-bookmark-card"><a class="kg-bookmark-container" href="https://mermaid.js.org"><div class="kg-bookmark-content"><div class="kg-bookmark-title">Mermaid</div><div class="kg-bookmark-description">Create diagrams and visualizations using text and code.</div><div class="kg-bookmark-metadata"><img class="kg-bookmark-icon" src="https://hoeijmakers.net/content/images/icon/favicon-41.ico" alt="" /><span class="kg-bookmark-author">Try Editor</span></div></div><div class="kg-bookmark-thumbnail"><img src="https://hoeijmakers.net/content/images/thumbnail/mermaid-logo-horizontal-1.svg" alt="" /></div></a></figure><p>Het is a flowchart example. Textual script on the left, graphical output on the right.</p><figure class="kg-card kg-image-card"><img src="https://hoeijmakers.net/content/images/2026/01/Mermaid-Graph---FlowChart-example.jpg" class="kg-image" alt="" loading="lazy" width="1920" height="1080" srcset="https://hoeijmakers.net/content/images/size/w600/2026/01/Mermaid-Graph---FlowChart-example.jpg 600w, https://hoeijmakers.net/content/images/size/w1000/2026/01/Mermaid-Graph---FlowChart-example.jpg 1000w, https://hoeijmakers.net/content/images/size/w1600/2026/01/Mermaid-Graph---FlowChart-example.jpg 1600w, https://hoeijmakers.net/content/images/2026/01/Mermaid-Graph---FlowChart-example.jpg 1920w" /></figure><p></p>

Mermaid turns structured text into diagrams, and back again. A practical look at text-first diagramming, and why it works well with language models.

Why AI Image Editing Is Often Rebuilding AI can make true pixel edits, but many image “fixes” work by reconstruction. Typography and colourisation expose where rebuilding replaces editing.

AI image editing is often regeneration, not editing.

The model recognises the image and recreates it with changes, instead of working on the original pixels.

Seen this way, many artefacts make sense. Typography is usually the first giveaway.

Why AI Image Editing Is Often Rebuilding AI can make true pixel edits, but many image “fixes” work by reconstruction. Typography and colourisation expose where rebuilding replaces editing.

AI image editing is often regeneration, not editing.

The model recognises the image and recreates it with changes, instead of working on the original pixels.

Seen this way, many artefacts make sense. Typography is usually the first giveaway.