บางสถานการณ์ถ้าพูดความคิดออกมาเลย ก็จะมีแต่คำว่า เฮงซวย จะมอบให้
07.03.2026 07:33
👍 0
🔁 0
💬 0
📌 0
บางสถานการณ์ถ้าพูดความคิดออกมาเลย ก็จะมีแต่คำว่า เฮงซวย จะมอบให้
สารพัดของกิน
แกงจืดต้มบ๊วยอร่อยมากเลย
กลับบ้านเร็วเลยได้เอนจอยและพักผ่อนในพื้นที่ของตัวเองอย่างเต็มที่ ดีจัง ๆ
วุ่นวายในที่นี้ต้องวุ่นวายในเรื่องดี ๆ นะคะ
เริ่มเปิดใจกับอะไรใหม่ ๆ ง่ายขึ้นกว่าแต่ก่อน มันยังยากอยู่ แต่ก็ไม่มากเท่าเดิมแล้ว รับความวุ่นวายได้ง่ายขึ้น และความรักสงบก็ยังคงอยู่
ยังคงอยากลาออกเหมือนเดิม ภาพในหัวฉันฉายซ้ำ ๆ ถึงการบอกหัวหน้าว่า มาแจ้งเรื่องลาออกค่ะ
เมื่อเช้าอ่านนิยายก่อนมาทำงาน รู้สึกดีมากเลย ตัวฉันที่ถูกกลบไว้มาแสนนานเหมือนถูกปลุกให้ออกมาเซย์ไฮ แล้วฉัสก็ไม่ได้อยากให้ตัวตนนี้หายไปอีก
ทุกข์เพราะงาน และทุกข์มากเกินไป
ดีใจอ่ะ วันนี้กลับบ้านแบบไม่ได้เอางานกลับมาทำ
บทวิเคราะห์วิจารณ์วรรณกรรมที่ฉันหมั่นเพียรเขียน ฉันชอบตัวเองตอนนั้นมากเลยนะ
คิดถึงตอนเขียนงานส่งอาจารย์ช่วงเรียนมหาลัย อยากทำอะไรแบบนั้นอีก
นอนก่อนเที่ยงคืนแล้วรู้สึกสุขภาพจิตดีขึ้น
แล้วก็เผลอทำตัวนิสัยไม่ดีบางอย่างไป เพราะกลัวคนเข้าใกล้อาณาเขตเกิน สงสารคนอื่นอ่ะ
เจอคนใหม่ ๆ ทีไรก็เกร็ง พยายามทำตัวนิสัยดี แต่ในใจก่อกำแพงสูงและหนาประมาณ 10 ชั้น
ปีนี้จะทำให้การลาออกจากงานเดิมเกิดขึ้นจริงให้ได้ ฉันต้องได้งานใหม่ที่ดีมาก ๆ
เดือนมกราคมที่ยังอ่านหนังสือไม่จบสักเล่ม เศร้าอยู่นะคะ ไม่ใช่เพราะไม่อยากอ่าน แต่ไม่มีเวลาอ่านค่ะ
อีกสิ่งที่กำลังพยายาม คือ การกลับมาเดินให้เยอะเหมือนเดิม สองสามวันที่ผ่านมาก็ทำได้ดี
พยายามกลับมาตื่นเช้าให้ได้อยู่ แต่ก็ต้องปรับการนอนของตัวเองด้วย
ทำให้มันจบไปนะตัวฉัน
ไม่ใช่ครั้งแรกที่เกิดอะไรแบบนี้ขึ้น เราตีความได้หลายอย่างจากการกระทำของคนอื่น ถึงบางครั้งจะมองแบบหัวโล่ง แต่หลายครั้งก็ต้องคิดขึ้นมาบ้าง เพราะการกระทำมันมีเจตนาแฝงเยอะเกินไป แล้วมันกระทบฉันเต็ม ๆ
มันกวนใจอยู่อย่างนี้ เพราะอยากลาออกจากที่นี่แล้ว ไม่ถึงกับทุกข์ตลอดเวลา แต่มันอึดอัดกับสิ่งที่ทำ
อยากมีเวลาหางานใหม่ ทุกวันนี้กลับบ้านมาหลังจากทำงาน ฉันก็พร้อมนอน ไม่อยากทำอะไรแล้ว หมดแรง
บางวันก็ยุ่งจนแทบจะลืมดื่มน้ำด้วยซ้ำ ต่อให้โอกาสดี ๆ มาก็คว้าไว้ไม่ทัน งานทำอะไรฉัน
ความชอบในวิถีชีวิตท้องถิ่น วัฒนธรรม ศิลปะ และความเป็นชุมชน เราได้รับอิทธิพลมาจากตอนอยู่กับตายายมากกว่าที่ตัวเองคิดไว้เยอะเลย
ยังคงคิดถึงยายอยู่เสมอ บ้านเก่าลงไปเยอะเลย ต้นไม้อาจไม่สดชื่นเท่าตอนที่ยายอยู่ แต่มันก็ยังคงอยู่ให้ได้รู้ว่าใครเป็นคนปลูกไว้
มุมนี้ในคิโนะ ถือว่าเดินเกมฉลาด
แล้วก็รับไม่ได้จริง ๆ ถ้าตัวเราจะไม่ได้เสพงานศิลปะอย่างละเอียดเป็นระยะเวลานาน ตัวตนเรามันหาย ทักษะการคิดและการเข้าใจโลกมันกลืนหายไปหมด จนตอนนี้มาปะติดปะต่อจากส่วนเดิมมันก็ยากหน่อย แต่ไม่ใช่ว่าทำไม่ได้
พอได้ตกตะกอนก็เพิ่งระลึกได่ว่า ปีที่แล้วก็หนักเอาเรื่อง ไม่ว่าจะสภาพจิตใจหรือสภาพร่างกายก็ตาม การงานมีบทบาทในชีวิตจนกินพื้นที่ส่วนอื่นมากเกินไป แล้วมันบั่นทอนตัวตนเรา จะพยายามไม่ให้เกิดอะไรแบบนี้อีก
