De tekst van het gedicht ‘Briefjes’.
Er zit een briefje op het blik met chocoladepoeder: chocoladepoeder.
En op de suikerpot heb ik suiker geplakt.
Toen ik opstond, na negenen,
heb ik na negenen genoteerd op een briefje:
klop klop, de zuster maakt mij wakker.
Kijk, de rozen zijn van plastic en die hoeven
dus geen water. Dat heb ik voor alle zekerheid
maar opgeschreven - ik mocht het eens vergeten!
Daarna had ik een fijn gesprek met iemand
over iets, en natuurlijk heb ik dat ook even
op een briefje vastgelegd: fijn gesprek!
Op deze foto staan ze allemaal: die kleine
is van die, van die. Het staat er netjes bij.
De la met losse spullen draagt een vraagteken.
Ik denk opeens weer aan de eerste klas,
die briefjes met wat alles was: deur,
raam, kast… Zie je! Ooit komt dat van pas.
Hans Kuyper
Afgelopen zaterdagmiddag was ik in de #OBA, waar ik met nog een twintigtal andere dichters de bezoekers op een gedicht fêteerde.
Ik had gekozen voor deze kleine ode aan een oude juf, mijn moeder, die aan het eind van haar leven langzaam van ons wegdreef.
Het leverde mooie, ontroerende gesprekken op.